15nov

NIEUWE WETGEVING VOOR DE AUDIOVISUELE SECTOR

Met unanimiteit goedgekeurd in het Parlement: op 14/11/2018 werd een nieuwe wet gestemd in verband met de wetgeving voor de audiovisuele sector. De wet kwam er op initiatief van Minister Kris Peeters en voorziet enerzijds in bijkomende verplichtingen voor de distributeurs van televisiepakketten en anderzijds in een aanpassing van de billijke vergoeding voor audiovisuele prestaties. Met deze twee grote wijzigingen wordt de audiovisuele sector in België grondig hertekend.

 

De keuze voor rechtszekerheid.

Met een aparte regeling voor de mededeling aan het publiek via directe injectie wordt een einde gemaakt aan een discussie die al meer dan een decennia aansleept en zet de wet in op rechtszekerheid.

Directe injectie is een moderne techniek die gebruikt wordt door zenders om hun programma-signalen tot bij distributeurs van televisiepakketten (Telenet, Proximus, Orange, Steevie, etc.) te krijgen. Als consument merk je hier niets van, maar de techniek zorgt alle jaren voor onzekerheid.

Bij traditionele kabeldoorgifte voorziet de omroep nog in een eigen uitzending (via satelliet), die door de distributeurs wordt opgevangen om vervolgens in hun kabelnetwerk te worden geïnjecteerd. Kabeldistributeurs stelden zich in de begindagen als het ware op als piraten die (gratis) signalen uit de lucht plukten om aan hun klanten door te verkopen. Begin jaren ’90 werd daarom voorzien in een wettelijke verplichting voor de distributeurs om de inkomsten die ze halen uit het doorverkopen van de signalen te delen met de omroepen en andere rechthebbenden. Voor het vergoeden van die laatste (auteurs, producenten en uitvoerende kunstenaars), geldt de verplichting van het collectief beheer.

De rechtszekerheid die werd voorzien zorgde voor een betere samenwerking tussen distributeurs en omroepen, in die mate dat sommige zenders hun signalen zelfs rechtstreeks zouden aanleveren. Dit door gebruik te maken van de techniek van de directe injectie. Distributeurs plukken de signalen niet langer uit de lucht, maar krijgen ze rechtstreeks aangeleverd van de omroepen via een directe (kabel)lijn. Sommige omroepen zijn zelfs zo ver gegaan dat ze stopten met het zelf uitzenden van hun signalen, maar enkel nog vertrouwen op de distributeurs om hun uitzendingen bij de kijkers te krijgen.

En dat was voor bepaalde distributeurs reden om te stellen dat er niet langer sprake is van een kabeldoorgifte. Er zou in dat geval geen doorgifte meer zijn van een uitzending, maar van een uitzending via het netwerk van de distributeur. De distributeur is dan niet langer doorgever, maar enkel leverancier van een uitzend-infrastructuur.

De discussie is meer dan technisch, want wanneer de activiteit van de distributeur niet als een kabeldoorgifte wordt beschouwd, dan geldt de wettelijke verplichting om auteurs, producenten en uitvoerende kunstenaars te vergoeden via het collectief beheer niet langer. Omroepen beschikken immers over het recht om uit te zenden en zijn bijgevolg de enige die moeten vergoed worden. Er werd dan ook geweigerd om de andere rechthebbenden nog een eigen vergoeding te betalen, hetgeen aanleiding gaf tot oeverloze discussies en lange en uitputtende procedures.

De wet van 14 november 2018 maakt nu een einde aan dat tijdperk. De wet erkent dat er in geval van directe injectie sprake is van één mededeling aan het publiek die door de omroep en de distributeur gezamelijk wordt uitgevoerd. Maar, de wet benadrukt dat beide partijen een aparte economische activiteit verrichten en verplicht omroep én distributeur om auteurs, uitvoerende kunstenaars én producenten te vergoeden voor hun aandeel in de uitzending via directe injectie.

Om die vergoeding in goede banen te leiden, heeft de wet zich laten inspireren op de regeling die in 2014 werd ingevoerd voor de doorgifte via de kabel en die net tot doel had om een correcte verdeling van de vergoeding over de verschillende rechthebbenden te garanderen. Dit door voor auteurs en uitvoerende kunstenaars een niet-overdraagbaar recht op vergoeding te introduceren waarvoor bovendien het collectief beheer verplicht is.

Voor de uitzending via directe injectie wordt nu een gelijkaardig vergoedingsrecht toegekend aan auteurs en uitvoerende kunstenaars. Gelijkaardig in die zin dat het een niet-overdraagbaar recht betreft waarvoor het collectief beheer verplicht wordt en dat de wet benadrukt dat iedere categorie van rechthebbenden de vergoeding via haar eigen collectief beheer moet innen. De wet gaat zelfs nog een stap verder in de bescherming van de uitvoerende kunstenaars, in die zin dat het recht op vergoeding niet enkel ten aanzien van de distributeur geldt, maar ook ten aanzien van de omroep.

Als acteur of muzikant moet je je dus geen zorgen maken over het contract dat je tekent. Het recht om vergoed te worden voor de uitzending via direct injectie kan je niet overdragen aan een producent, ongeacht of dat een onafhankelijke producent of de omroep zelf is.

Geen parallel.

De tweede grote wijziging die wordt doorgevoerd is de aanpassing van de billijke vergoeding voor audiovisuele prestaties, of beter: de afschaffing ervan.

Ook dit was een discussie die al bijzonder lang aansleepte. Voor uitvoerende kunstenaars geldt al sinds 1994 het principe van de billijke vergoeding voor wat betreft de uitzending . Dat komt erop neer dat een omroep aan muzikanten of acteurs geen toestemming moet vragen om diens prestaties uit te zenden, maar dat er wel een vergoeding moet worden betaald. Die verplichting geldt bovendien ook voor zij die op een secundaire manier muziek gebruiken (winkels, restaurants, evenements, etc).  Voor muziek is het een Europese verplichting en bestaan er al jaren tarieven. Voor audiovisuele prestaties is dit een Belgische keuze, maar bleek het alsnog onmogelijk om tot tarieven te komen.

In 2014 bevestigde de wetgever nog de keuze voor de billijke vergoeding voor audiovisuele prestaties en werd er voorzien in een nieuw systeem om makkelijker tot tarieven te komen. Van dit nieuwe systeem werd gebruik gemaakt om de tarieven voor muziek te vernieuwen, maar voor het audiovisuele gedeelte bleek het water toch nog te diep. De wetgever hakt nu de knoop door en beperkt de billijke vergoeding voortaan tot muziekopnames.

Als acteur krijg je voortaan een exclusief recht voor de uitzending door de omroep, maar – mede door de werking van het vermoeden van overdracht – zal je zelden in de situatie komen waarin je op basis van dit recht een vergoeding van een omroep zal kunnen vorderen. Het is de producent die vergoed wordt door de omroep en het contract met die producent bepaalt wat jouw aandeel zal zijn.

Behalve dan in het geval dat de omroep beslist om uit te zenden via directe injectie. In dat geval krijg je immers wel een niet-overdraagbaar recht op vergoeding dat je – via het collectief beheer – rechtstreeks ten aanzien van de omroep kan laten gelden.

Nieuwe techniek, betere rechten.

Ondanks het feit dat PlayRight de mening is aangedaan dat het niveau van bescherming van uitvoerende kunstenaars niet mag afhangen van de gebruikte techniek, zijn we bijzonder verheugd dat voor de moderne techniek van directe injectie werd gekozen voor een hogere bescherming voor muzikanten en acteurs. Met steeds meer zenders die overschakelen op directe injectie, lijkt het nieuwe evenwicht toekomstgericht te zijn.

De wet van 14 november 2018 is het resultaat van de verenigde krachten van auteurs, producenten en uitvoerende kunstenaars en kan dus rekenen op een brede steun binnen de sector. PlayRight rekent er daarom op dat de uitvoerende kunstenaars in België vanaf 2019 hun rechten ook daadwerkelijk zullen kunnen laten gelden.

Met 130 stemmen voor en slechts 0 stemmen tegen, heeft de Minister bovendien de nodige politieke steun om deze Belgische oplossing in de komende maanden te verdedigen op het Europese niveau waar er ook wordt gezocht naar een evenwichtige oplossing voor de directe injectie.

6nov

10 tips om je opnames gemakkelijk aan te geven

Je repertoire aangeven, de PlayRight playlist, de online portal, voor velen klinkt dit misschien vrij ingewikkeld en onbekend.

Het is echter belangrijk dat je even de tijd neemt om jouw opnames online te registreren, want die leveren je namelijk rechten (en dus geld) op!
Om het jou gemakkelijk te maken, zetten wij even de belangrijkste zaken op een rijtje:

1. Meld je aan via de knop PlayRight portal. Log in met je e-mailadres en je paswoord.

2. Kies het type opname van je artistieke prestatie

  • Muziek: klassieke of niet-klassieke opname
  • Audiovisueel (niet-muzikale artistieke prestatie als acteur in audiovisuele opname)
  • Dubbing en post-synchronisatie (stemopname, voice-over, etc.)
  • Muziek in audiovisueel (artistieke prestatie als muzikant in audiovisuele opname)

3. Klik op ‘Aangifte toevoegen’.

Een formulier wordt geopend en dan kan je alle informatie toevoegen.

4. Je aangifte valideren

Zodra de informatie is ingevuld, klik je op “Opslaan” om je aangifte te bevestigen. Dit zal worden toegevoegd aan je repertoire.

@Muzikanten: indien je het volledige album wil aangeven, kan je alle gevraagde informatie een eerste keer invullen op het formulier, en dan klikken op “Bewaar en kopieer”: met deze optie kan je de ingevulde gegevens kopiëren en plakken, zodat je het niet opnieuw moet doen voor alle nummers op eenzelfde album. Het enige veld dat je met deze optie nog hoeft in te vullen, is de titel. Zodra alle titels zijn ingevoerd, klik je op “valideren”.

5. Bijdragen aan te geven in je portal?

Vergeet zeker niet te kijken op je online portal of je eventueel bijdragen hebt aan te geven. Dit zijn opnames die PlayRight op basis van research aan je repertoire heeft toegevoegd, maar die dus nog niet door jou zijn aangegeven. Het is belangrijk dat je deze bijdragen zelf aangeeft, vóor de deadline verstrekt.

6.  Muzikanten: gebruik de PlayRight Playlist om je muziekopnames aan te geven.

Om jouw rechten voor het Belgisch grondgebied te berekenen, baseert PlayRight zich op de speellijsten van de Belgische radiozenders en de verkooplijsten van Ultratop. Deze playlists kan je via de   PlayRight Portal terugvinden via het menu PlayList, en op die manier kan jij je opnames super gemakkelijk en snel aangeven!

7. Respecteer de deadlines!

Elk jaar legt PlayRight een deadline vast om je repertoire aan te geven. Na aangifte van je repertoire identificeren wij je prestaties op speellijsten in België en het buitenland. Op die manier worden de rechten die jou toebehoren voor jou ingezameld, verwerkt en verdeeld.

De volgende deadline is 31 december 2018 voor:

  • muziekopnames die uitgezonden, geëxploiteerd en/of verkocht werden in 2015;
  • audiovisuele opnames die uitgezonden geëxploiteerd en/of verkocht werden in 2011 en 2012.

8.  Geen aangifte = geen rechten.

Voor de afsluitende verdelingen die volgend jaar worden uitgevoerd, houdt PlayRight enkel rekening met de aangiftes die voor de deadline (31 december 2018) werden ingediend. Geef je daarna je opnames aan, dan zullen die voor de betrokken referentiejaren die volgend jaar verdeeld worden geen rechten genereren.

Dit betekent echter niet dat ze voor volgende referentiejaren die nog niet werden afgesloten geen rechten zullen opleveren. Het blijft dus belangrijk te allen tijde je opnames aan te geven via de PlayRight Portal.

9. Hou onze verdelingskalender in de gaten.

Via de homepage van onze website kan je gemakkelijk de verdelingskalender raadplegen per referentiejaar. Zo weet je wanneer welke verdelingen worden uitgevoerd, en kan je op tijd je repertoire aangeven.

10.  Contacteer je account manager voor hulp.

Heb je toch nog twijfels of vragen? Dan kan je altijd bij jouw account manager terecht. Wie je account manager is, alsook zijn/haar gegevens, kan je via je online dossier raadplegen.

Hou er rekening mee dat de kantoren van PlayRight zullen gesloten zijn van 21 december 2018 tot en met 1 januari 2019.

1nov

PLAYRIGHT IS GESLOTEN OP DONDERDAG 1 EN VRIJDAG 2 NOVEMBER

PlayRight is gesloten op donderdag 1 en vrijdag 2 november. We staan terug tot jullie dienst op maandag!