6mrt

Je naburige rechten zijn voortaan roerende inkomsten tot het tegendeel wordt bewezen

Goed nieuws ! Het Hof van Cassatie heeft onlangs een einde gemaakt aan de praktijk van de belastingadministratie waarbij deze de inkomsten uit naburige rechten en auteursrechten die het plafond van 59.970 EUR (voor 2018) overstijgen automatisch als beroepsinkomsten belast.

Sedert 2013 moeten alle inkomsten uit auteursrechten en naburige rechten verplicht worden vermeld in de belastingaangifte, onder de rubriek roerende inkomsten. Het gaat hier over de optelsom van al je inkomsten uit naburige rechten en auteursrechten. Niet enkel het bedrag dat je van PlayRight ontvangt, maar ook wat je eventueel ontvangt van een andere beheersvennootschap of van een producent.

Tot aan het grensbedrag van 59.970 EUR heb je recht op een voordelige roerende voorheffing van 15%. Boven deze grens moet de algemene voorheffing voor roerende inkomsten worden toegepast, met name 30%.

Onterechte herkwalificatie

Maar, in de praktijk voegde de belastingadministratie deze inkomsten automatisch toe aan je beroepsinkomsten, waardoor ze werden belast aan het progressief tarief van 25% tot 50%. En dit draaide meestal uit in het nadeel van de uitvoerende kunstenaar. En dus werd aan het Hof van Cassatie gevraagd zich hierover uit te spreken.

Het Hof had geen oren naar de automatische herkwalificatie en besliste dat  het voortaan aan de belastingadministratie is om aan te tonen dat de inkomsten uit naburige rechten beroepsinkomsten zijn. Bij gebreke daaraan moeten ze beschouwd worden als roerende inkomsten, ook boven het plafond van 59.970€.

Vraag een herziening aan!

En dat is goed nieuws! Ben je onlangs zelf getroffen door een automatische herkwalificatie, vraag dan zeker een herziening aan.

En laten we hopen dat deze uitspraak van het Hof van Cassatie nu ook de RVA en RSZ zal inspireren om het roerende karakter van naburige rechten te respecteren.

5mrt

Anke Jochems ontvangt de laatste PlayRight+ Prijs 2017

PlayRight+ heeft bewondering voor diegenen die er reeds van jongs af aan voor kiezen om van muziek of acteren hun toekomstig beroep te maken. Daarom bieden we aan alle hogescholen en universiteiten in België de mogelijkheid om aan pas afgestudeerde muzikanten en acteurs een PlayRight+ Prijs toe te kennen. Een geldprijs ter waarde van 500 euro voor een alumni die gedurende de opleiding uitblonk als vertolker.

Voor de lichting 2017 konden we deze week op de LUCA School of Arts te Leuven (Lemmensinstituut) de laatste keer een PlayRight+ uitreiken.

Anke Jochems

En die prijs kwam terecht in de handen van Anke Jochems die afstudeert als Master of Arts Drama. Ze werd door de jury geselecteerd omwille van haar veelzijdigheid als performer. Niet enkel taalkundig is Anke bijzonder sterk, ze beschikt ook over de nodige muzikale compenties. Een rasechte allround performer.

Wil je Anke een keer bezig zien op de planken, neem dan een kijkje in haar goedgevulde agenda op www.ankejochems.com. Ze staat de komende maanden op de planken met Sneeuwlicht, Knorren en Kussen alsook haar eigen afstudeerproject “Alone with Everybody”.

Wil jij dat jouw opleiding een PlayRight+ Prijs uitdeelt aan haar lichting 2018? Neem dan contact op met ons via: 

.

Hoe deelnemen ?

De PlayRight+ prijs 2018 is bestemd voor:

  • Studenten van geaccrediteerde hogescholen en universiteiten.
  • Opleidingen tot muzikant of acteur van het niveau Bachelor of Master.
  • Studenten die hun opleiding afronden en hun diploma behalen tijdens de proclamaties van 2018.
1feb

Billijke vergoeding voor muzikanten en acteurs: Kris Peeters houdt voet bij stuk

Begin december 2017 lanceerden De Acteursgilde, FACIR, GALM, Union des Artistes en PlayRight samen een campagne over billijke vergoeding: Kris, artiesten werken ook. Deze campagne stelde de plannen van minister Kris Peeters, die bevoegd is voor auteurs- en naburige rechten, aan de kaak. Waar staan we nu, een paar weken later?

“Wij schrijven veel liever een song dan een brief aan een politicus.”

Zo opende Tom Kestens in oktober een artikel in De Morgen. In deze open brief richtte de muzikant zich tot Kris Peeters, de minister van Werk, Economie en Consumenten, die instaat voor intellectueel eigendom, en dus voor auteurs- en naburge rechten. Heel wat artiesten lieten sindsdien van zich horen…

Achtergrond

In het kader van de modernisering van de koninklijke besluiten in verband met de billijke vergoeding kregen we tijdens de zomer van 2017 informatie over een aantal wetsvoorstellen en wetsontwerpen. Deze plannen, die voorgesteld werden als voorlopige aanzetten, betekenden een regelrechte aanval op de vergoedingen die aan de basis liggen van de rechten voor uitvoerende kunstenaars en draaiden de klok fel terug. In overleg met de sectororganisaties werden een aantal prioriteiten vastgelegd, waaronder de dringende noodzaak om de uitvoerende kunstenaars te informeren en de plannen aan te klagen, die als doel hadden om:

  • vrije beroepen niet langer te laten betalen voor de billijke vergoeding, die ten goede komt aan muzikanten;
  • de billijke vergoeding voor acteurs af te schaffen;
  • de uitvoerende kunstenaars te passeren, zodat ze niet kunnen genieten van hun kabelrechten.

(Zie het volledige webdossier)

Kris, artiesten werken ook

De campagne Kris, artiesten werken ook, die voorgesteld werd op 7 december 2017, sensibiliseerde de artiesten voor deze wetsvoorstellen en -ontwerpen van het kabinet van de minister. Wat is er sindsdien gebeurd?

Billijke vergoeding - Kris,artiesten werken ook

Er volgden meerdere ontmoetingen, overlegmomenten en vergaderingen tussen de sectororganisaties en het kabinet van de minister en die gaan nog verder. Deze dialoog wordt aangehouden, maar Kris Peeters lijkt zijn plannen door te willen zetten, tot het bittere einde. Twee koninklijke besluiten over de billijke vergoeding verschenen op 29 december 2017 in het Belgisch Staatsblad.

KONINKLIJK BESLUIT VAN 17 DECEMBER 2017 OVER DE BILLIJKE VERGOEDING

  1. Sinds 1995 vecht PlayRight opdat uitvoerende kunstenaars ook, en in overeenstemming met de wet, kunnen genieten van de vergoeding die op dit moment geïnd wordt voor muziek op de werkplek. Die ging alleen naar de auteurs en de producenten van geluidswerken, een oud zeer dat eindelijk rechtgezet wordt met dit nieuwe koninklijke besluit.
    Maar het besluit voorziet geen overgangsperiode voor de beheersorganisaties om de huidige manier van werken uit te breiden en aan te passen voor een derde begunstigde. Dit leidt tot tegenstrijdigheden, zowel voor wie de vergoeding moet betalen als voor de beheersorganisaties die de bedragen innen.
  2. Een van de meer problematische aspecten van het koninklijke besluit gaat over de vrijstelling voor vrije beroepen. Tot  01/01/2018 moest een dokter, die muziek liet horen in zijn wachtzaal, een billijke vergoeding betalen van € 62,09. Die billijke vergoeding werd doorgestort als naburige rechten naar muziekproducenten en muzikanten, met een verdeelsleutel van 50/50. Sinds 1 januari 2018 moeten vrije beroepen deze billijke vergoeding niet meer betalen. Gevolg: een verlies aan rechten voor muzikanten en producenten, dat ingeschat wordt op één miljoen euro per jaar.
  3. Algemeen gesproken legt het kader van dit nieuwe koninklijke besluit voorwaarden en procedures op, die het erg moeilijk maken voor PlayRight (voor uitvoerende kunstenaars) en SIMIM (voor producenten) om snel en efficiënt te blijven innen en verdelen.

KONINKLIJK BESLUIT VAN 22/12/2017

Dit besluit maakt een onderscheid tussen fonogrammen (geluidswerken) en audiovisuele prestaties en vertraagt het invoeren van een billijke vergoeding voor acteurs.  Gevolgen:

  1. Voor de vierde keer stelt de minister de realisatie van een billijke vergoeding voor acteurs uit. Het geduld van de acteurs wordt eindeloos op de proef gesteld…
  2. Het onderscheid dat dit koninklijk besluit maakt, tussen muzikanten en acteurs, is allesbehalve onschuldig. Het laat de minister toe om een juridisch kader te creëren, dat in een tweede fase de billijke vergoeding voor acteurs helemaal afschaft.

Gewapend met twee nieuwe koninklijke besluiten, die de rechten van de artiesten nu écht aanvallen, volhardt Kris Peeters in de boosheid. De Acteursgilde, FACIR, GALM, Union des artistes en PlayRight blijven de minister ontmoeten. In februari een nieuwe aflevering, wordt vervolgd…

Op zoek naar lectuur?

17 DECEMBER 2017. – Koninklijk besluit betreffende de billijke vergoeding van de uitvoerende kunstenaars en producenten voor de openbare uitvoering van fonogrammen of bij uitzending van fonogrammen via de omroep

22 DECEMBER 2017. – Koninklijk besluit tot wijziging van het koninklijk besluit van 19 april 2014 tot bepaling van de inwerkingtreding van de wet van 19 april 2014 houdende de invoeging van boek XI “Intellectuele eigendom” in het Wetboek van economisch recht en houdende invoeging van bepalingen eigen aan boek XI in de boeken I, XV en XVII van hetzelfde Wetboek, en van de wet van 10 april 2014 houdende invoeging van de bepalingen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet, in boek XI “Intellectuele eigendom” van het Wetboek van economisch recht, houdende invoeging van een bepaling eigen aan boek XI in boek XVII van hetzelfde Wetboek, en tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek wat de organisatie van de hoven en rechtbanken betreffende vorderingen inzake intellectuele eigendomsrechten en inzake transparantie van het auteursrecht en de naburige rechten betreft

23jan

Naar een modernisering van collectief rechtenbeheer?

Na de jaarlijkse nieuwjaarsdrink, die door heel wat uitvoerende kunstenaars gesmaakt werd, blikt voorzitter van PlayRight Luc Gulinck terug op het voorbije jaar.

Als voorzitter van PlayRight heb ik me dikwijls geroepen, ja zelfs gedwongen gevoeld om op enigszins militante wijze een overheidsinstantie of twee, drie de mantel uit te vegen. Steevast omwille van hun gebrek aan daadkracht, inzicht of engagement in de tenuitvoerlegging of het wezen van de naburige rechten. Dat ga ik voor een keer niet doen. Of toch niet rechtstreeks. Het zal u dus verbazen dat de naam Kris Peeters slechts één maal zal vallen, en dan nog louter als opstapje naar een breder verhaal dat ik u ter overdenking wil meegeven.

Luc Gulinck, Voorzitter van PlayRight

Maar laat ik vooreerst toch ook even terugkijken op vorig jaar. Daar valt veel over te zeggen, omdat het voor onze sector in het algemeen weer zeer bewogen was. “Never a dull moment in het collectief beheer”, zeggen wij wel eens bij PlayRight; meer als aangename vaststelling dan als klacht. Wat ik alleszins tot mijn grote genoegen heb mogen ervaren in de laatste maanden van 2017 is dat wij er, door gezamenlijke inspanningen met de belangenorganisaties van artiesten aan Franstalige en Nederlandstalige kant (acteurs en muzikanten), in zijn geslaagd een momentum te creëren bij de mensen waarvoor we het allemaal doen: nooit eerder zagen we namelijk een dergelijke mobilisatie, een zodanig uitgesproken sense of urgency bij onze uitvoerende kunstenaars omtrent de voorliggende, kwalijke plannen van de minister die ik dus niet zou vernoemen. Ik durf zelfs zeggen dat het een uniek moment was in de vaderlandse geschiedenis van het entertainmentbedrijf: zij die mee de basisgrondstof leveren voor dat entertainment spraken zich luid en duidelijk uit met de boodschap dat hun rechten gerespecteerd moeten worden, en die boodschap werd door de buitenwacht op empathische wijze opgepikt en gedeeld. Ik ben oprecht trots dat we daar met PlayRight de basis voor hebben kunnen leggen.

Een van de vele strijdpunten aan de orde in dat afgelopen jaar, waren de plannen van de Belgische overheid om de billijke vergoeding te herijken. Daar valt veel over te zeggen. Iets opvallends dat we te horen kregen op onze laatste vergadering op het kabinet van de bevoegde minister die ik niet zou vernoemen, wil ik er toch even uitlichten. Beleid en administratie hadden het namelijk eenstemmig over een “Modernisering” – met hoofdletter M, zo rolde het uit de monden – van het kader van die billijke vergoeding. Is dat zo? Is dit nu de giant leap forward waarvoor een overheid zich op de borst mag kloppen? Ik meen van niet. Voor een echte modernisering van het rechtenkader van de creatieve krachten in muziek en audiovisueel is heel wat meer nodig: vooral moed en durf om de fundamenten van het systeem ten gronde te herzien en te herdenken. Wat bedoel ik daarmee?

Vooreerst dat de regeling van het nieuwe Koninklijk Besluit billijke vergoeding helemaal niet modern maar oubollig is, en zelfs asociaal. De digitale exploitatie van prestaties van uitvoerende kunstenaars valt er nog steeds buiten, er worden loopholes voor betalingsplichtigen in voorzien die onmiskenbaar negatieve impact zullen hebben, terwijl de socioculturele sector niet meer lijkt te zullen kunnen bogen op zijn aloude gunsttarieven. Alles samen wordt de regeling in se nog complexer dan ze al was, niet in het minst omwille van de legistieke onvolkomenheden en fouten waarvan het KB blijk geeft. Modern is dat niet, volgens ons.

Een waarlijk moderne visie op rechten en rechteninning kan volgens ons veel verder gaan, omvattender zijn én tegelijk eenvoudiger. Wij denken daar zelfs in alle bescheidenheid het recept voor te hebben. Een recept overigens dat – zo konden we bij diverse gelegenheden en in publicaties in binnen- en buitenland al vaststellen – ook in academische kringen ingang begint te vinden. Opdat auteurs- en naburige rechten weer voluit in het teken zouden staan van de leefbaarheid en duurzaamheid van carrières van makers en uitvoerders, is namelijk een grootscheepse paradigmaverschuiving nodig. De premisse moet simpelweg luiden dat wie gebruik maakt van artistieke content – voor commercieel gewin dan wel louter utilitair (en alles daar tussenin) – daar ook proportioneel, in relatie tot inkomsten of behaalde voordelen, moet voor betalen. Daarbij dient technologieneutraliteit het sturende principe zijn: ongeacht het businessmodel of de toegepaste techniek, exploitatie- of distributiewijze: de gebruiker betaalt een percentage van zijn omzet.

Dat principe kan worden toegepast op de all-you-can-eat-modellen van usual suspects als Spotify, Netflix, Deezer, Apple Music, maar ook op omroepen, kabeldistributeurs, digitale dienstenverstrekkers, diensten die opslag in de cloud leveren, enzovoort. Het kan gelden voor lineair aanbod, voor on demand-diensten en voor nog te ontwikkelen fenomenen. Geen discussies meer over het geslacht der engelen, die worden misbruikt om rechthebbenden te ontzeggen wat hen toekomt; zoals inzake directe injectie, publieke mededeling, de value gap, enzovoort. Wie content gebruikt, betaalt een percentage van zijn omzet (hoeveel dat moet zijn durf ik te denken, maar nog niet te opperen) aan de collectieve beheersorganisaties (al dan niet overkoepelend), die het onder de rechthebbenden verdelen. Daarbij moet onvermijdelijk het zo geconsacreerde exclusieve recht een andere, meer genuanceerde invulling krijgen: met andere woorden, meer het gehalte aannemen van een vergoedingsrecht. Dergelijk systeem zou door zijn eenvoud goed vallen bij gebruikers, uitermate transparant zijn voor zowel vergoedingsplichtigen als rechthebbenden, en aan consumenten een soort van fair trade-garantie bieden dat hun bijdrage ten goede komt aan zij die er recht op hebben. Alles samen zou de omwenteling tot een ingrijpende vereenvoudiging van het door de buitenwacht als ondoorzichtig en complex ervaren systeem leiden.

Langs die lijnen durven wij dromen. U kan dat utopisch vinden, maar we menen dat daarmee een gezond en duurzaam collectief beheer kan worden verankerd voor de lange termijn en voor generaties na ons. Daarvoor moeten we als sector ook durven onze achterhoedegevechten opzij zetten en verenigd de buitenwereld tegemoet treden. Dat inzicht wens ik u. We zullen onze ideeën ter zake met PlayRight vanaf nu alleszins uitdrukkelijk uitdragen, er discussies over aangaan en overheden mee bestoken. Opdat de ontzaglijke waarde die onze artiesten creëren voor de maatschappij weer voor een billijk stuk terugvloeit naar hen, en het niet langer bij uitstek de economische krachten zijn die er hun voordeel uit puren.

Luc Gulinck,

Voorzitter van PlayRight

23jan

Afscheid van met zonder woorden

Op maandag 22 januari werd in de Roma in Antwerpen de Belgische première gehouden van de documentaire ‘Michel, Acteur verliest de woorden.’ Een documentaire over acteur Michel Van Dousselaere die werd gerealiseerd met de steun van PlayRight+.

Michel Van Dousselaere

In 2014 wordt bij Michel progressieve afasie vastgesteld. De ziekte heeft zijn taalvermogen aangetast en het is duidelijk dat hij niet langer meer zal kunnen acteren. Maar, Michel kiest ervoor om zelf te kiezen hoe lang ‘niet langer’ nog zal duren en hij krijgt hierbij de steun van regisseur Ola Mafaalani die hem een rol geeft in het stuk Borgen. Met behulp van moderne technologie slaagt Michel er toch nog in deze laatste rol te vertolken.

Michel’s echtgenote Irma besluit om deze fase van zijn … van hun leven vast te leggen op film en samen met Patrick Minks bokst ze een pracht van een documentaire in elkaar. De documentaire toont Michel als mens, als vader, als grootvader, als patient, als partner, maar vooral als acteur. Een groot acteur die ondanks het verlies van zijn taal vecht voor zijn plaats op het podium, vecht voor zijn publiek.

Zelfs zonder woorden toont Michel zich een groot acteur. En dat werd duidelijk toen hij na afloop van de vertoning een minutenlange staande ovatie ontving van een overvolle Roma, voor het merendeel gevuld met collega-acteurs.

De documentaire zal binnenkort te zien zijn in de cinema en werd ook geselecteerd voor de komende editie van Docville in maart.

19dec

PlayRight+ beurs voor acteurs

Als filmmaker, wil je van iedere prent – hoe lang of hoe kort ook – een topwerk maken. Je hebt dan ook terecht de nodige artistieke verwachtingen. Van jezelf en ook van de mensen met wie je samenwerkt, inclusief de acteurs. Je film kan immers staan of vallen met een goede acteerprestatie.

En dat geldt zeker voor een kortfilm. Er is vaak geen budgettaire ruimte om een ruime cast te laten opdraaien. De kortfilm is per definitie ook te kort om veel personages te introduceren. Bij een kortfilm, draagt een acteur bijgevolg een grotere verantwoordelijkheid bij het vertolken van een personage. En dat geldt natuurlijk ook voor de stemacteurs in de vele korte animatiefilms.

Er komt veel bij kijken, hoe kort de film ook is. Het is het resultaat van een proces waarbij ook heel wat administratie komt kijken. Hoe verzamel je een budget ? Hoe kan je dat budget op een correcte manier besteden?

Daarom biedt PlayRight+ een ondersteuning aan onafhankelijke filmmakers die een correcte verloning van acteurs deel willen laten uitmaken van hun kortfilmproject. Dit door het toekennen van een Acteursbeurs.

Als filmmaker heb je toegang tot deze ondersteuning indien:

  • Je beroep doet op een acteur op basis van een arbeidsovereenkomst of een factuur opgesteld door een zelfstandig acteur en je hierbij de loonbarema’s van PC 227 respecteert.
  • Je bij PlayRight+ tijdig een volledige aanvraag indient.

Hoe dien ik mijn aanvraag in?

  • Een motivatiebrief waarin je het kortfilmproject uiteenzet en hier aan toevoegt:
    • een kopie van het scenario
    • een beknopt overzicht van het budget voor de kortfilm
    • een kopie van het contract aangeboden aan de acteur (of stemacteur igv animatie)
    • het cv van de acteur waar je de beurs voor aanvraagt
    • een overzicht van de volledige casting.
    • stuur deze documenten naar het volgende e-mailadres:

Wanneer dien ik mijn aanvraag in?

  • Je kan je aanvraag indienen voor 31 maart of 30 september.
  • Je aanvraag zal binnen de 60 dagen worden behandeld.

Waaruit bestaat de ondersteuning?

  • Bij een positieve beoordeling van jouw aanvraag, ondersteunt PlayRight+ jouw filmproject ten belope van 50% van de vergoeding van een acteur.
  • Er kan slechts 1 beurs per filmproject worden toegekend.
  • Je kan slechts 1 maal een acteursbeurs aanvragen.
  • Enkel fictieprojecten komen in aanmerkingen (geen documentaires).

Meer weten:  Wat is PlayRight+

 

7dec

Kris, artiesten werken ook

De voorbije maanden heeft minister van Economie Kris Peeters een aantal nefaste en retroactieve plannen voorgesteld rond naburige rechten. Voor Belgische acteurs en muzikanten staat heel wat op het spel en het verlies aan rechten komt neer op meerdere tientallen miljoenen euro’s per jaar.

De organisaties die de artiesten vertegenwoordigen en uw beheersvennootschap hebben besloten om een campagne te voeren die uitlegt wat er allemaal op het spel staat en daarbij willen we het woord geven aan zij die in de eerste plaats getroffen worden: de acteurs en de muzikanten.

Daarom hebben we een website gewijd aan dit thema die jij, als uitvoerend kunstenaar, kan bekijken en makkelijk op jouw beurt kan delen onder je collega-muzikanten en -acteurs.

We houden je zeker op de hoogte van de verdere verwikkelingen met betrekking tot deze campagne, die hopelijk positief zal uitdraaien voor uitvoerende kunstenaars. We zijn er voor jullie om bijkomende inlichtingen te verschaffen.

De Acteursgilde, FACIR, GALM, Union des Artistes en PlayRight

7nov

De laatste PlayRight+ prijzen van het jaar gaan naar Artur Medvedev en Cédric Delvaux.

Alhoewel het academiejaar voor alle universiteiten en hogescholen samenloopt, vinden de proclamaties op zeer uiteenlopende momenten plaats. Nadat PlayRight+ eerder al prijzen uitreikte aan studenten van School of Arts Gent, PXL Music, het Conservatoire de Bruxelles en Arts au carré in Mons, sloten we op vrijdag 3 november het proclamatieseizoen af in Leuven op Campus Lemmens van de Luca School of Arts.

Campus Lemmens (voorheen het Lemmensinstituut) biedt academische bachelor- en masteropleidingen in muziek en drama aan. Vrijdag werden de diploma’s voor de opleidingen muziek uitgereikt en konden twee studenten huiswaarts met een PlayRight+ prijs.

Artur Medvedev - winnaar PlayRight+ prijs

Artur Medvedev

Saxofonist Artur Medvedev, studeerde af als master in de muziek binnen de richting Jazz en werd door de jury geselecteerd omwille van zijn uitzonderlijke werkkracht. “Alhoewel zijn toelatingsniveau niet uitzonderlijk was, is hij erin geslaagd een bijzonder hoog technisch en muzikaal peil te behalen bij zijn masterproef. De formule was ook geen gemakkelijkheidsoplossing: Artur heeft zijn hele artistieke masterproef afgelegd in duo met piano, zonder ritmesectie, en het resultaat was verbluffend: een spannend concert met een sterke variatie aan ritmes, moods en dynamiek in een spanningsveld gaande van eenvoud tot grote complexiteit.”

Artur maakt deel uit van Epishere waarin hij een toonaangevende rol vervult.

Ook de tweede laureaat is saxofonist. Cédric Delvaux behaalde zijn bachelor in de muziek, richting instrument zang.

Cédric Delvaux - winnaar PlayRight+ prijs

Cédric Delvaux

Volgens de jury is Cédric “een  getalenteerde, hardwerkende student die geen enkele uitdaging uit de weg gaat. Hij gebruikt zijn zeer goede techniek om zich muzikaal zo expressief mogelijk uit te drukken. Bovendien communiceert hij zeer goed met de begeleider/pianist. Hij slaagt erin om na drie Bachelorjaren de werken van de grote Internationale saxofoonwedstrijden op een persoonlijke manier en met een zeer hoge afwerkingsgraad te brengen.”

Cédric is ondanks zijn jonge leeftijd een uitmuntend solist. Hieronder kan je hem beluisteren als alt-saxofonist in Maï van en met Ryo Noda.

We sluiten met deze laatste twee prijzen het jaar af. In februari pikken we de draad alweer op. En dat opnieuw in Leuven, waar het dan de beurt is aan de opleiding Master Drama van Campus Lemmens.

18okt

Een PlayRight+ Prijs voor de jazzafdeling van het Koninklijk Conservatorium in Brussel

Na School of Arts in Gent, PXL Music en Arts2, zet PlayRight+ haar prijzenronde verder met een halte in Jazz station op dinsdag 17 oktober om Julien Gillain te belonen, die net afstudeerde aan de jazzafdeling van het Conservatoire royal de Bruxelles.

Julien heeft in september 2017 een masterdiploma Jazzpiano behaald (docent Eric Legnini) én een master Jazzviool (docente Françoise Derissen). We nodigden hem uit naar Jazz station om het startschot te geven voor een carrière die hopelijk even lang zal zijn als creatief.

Julien werd uitgekozen door de docenten van de jazzafdeling van het Conservatoire royal de Bruxelles aan dat na het afleggen van een dubbel traject. Hij mag zich Meester noemen van twee instrumenten.

“Julien Gillain werd gekozen voor zijn nieuwsgierige en open blik op muziek, voor zijn talent, voor zijn ernst, zijn doorzettingsvermogen en de eisen die hij zich voortdurend stelt bij zijn werk, en dat voor alle opleidingsonderdelen die hij volgde. Voor zijn oprechte inzet en de generositeit die hij steeds weer toont ten aanzien van zijn collega’s en kameraden, in de projecten waaraan hij deelneemt en in zijn eigen projecten.

De docenten van de jazzafdeling van het Conservatoire royal de Bruxelles willen al deze kwaliteiten, die die samenkomen in een pianist én violist, graag onderlijnen. Hun keuze voor de PlayRight+ Prijs was dan ook vanzelfsprekend. Deze prijs werd in het leven geroepen om de inspanningen en het talent te vieren van een jonge, aanstormende muzikant aan het einde van zijn studies aan het conservatorium.

Julien Gillain werkt mee aan projecten in heel Europa en maakt ook deel uit van een hardbopkwintet, ‘Dat Mess’, waarvan hier een voorsmaakje:

 

2okt

De twee winnaars van de PlayRight+ Prijs aan Arts au carré zijn…

Het academiejaar is officieel begonnen en dus beloont PlayRight+ weer studenten die hun Master net afgemaakt hebben. De nieuwste laureaten hebben net hun studie afgerond aan Arts2, het Koninklijke Conservatorium van Bergen.

Proclamaties

PlayRight+ biedt aan alle hogescholen en universiteiten in België de mogelijkheid om aan pas afgestudeerde muzikanten en acteurs de PlayRight+ Prijs toe te kennen. Deze geldprijs van 500 euro wordt toegekend aan studenten die zich doorheen hun studietraject onderscheiden hebben als uitvoerend kunstenaar. Dankzij deze eerste samenwerking met de docenten en de directie van Arts2 kregen twee studenten, die gekozen werden door hun docenten, deze prijs tijdens de proclamaties.

Het neusje van de zalm uit het docententeam van de theaterafdeling, bestaand uit Frédéric Dussenne, Bernard Cogniaux, Bernard Clair en Sylvie Landuyt (directrice van de afdeling Theater) koos voor Guillaume Druez :

“Guillaume is een van die zeldzame acteurs die erin slagen om blijk te geven van hun meesterschap en tegelijk perfect kunnen inspelen op een situatie. Hij combineert technisch vermogen met kwetsbaarheid. Hij is een nauwgezette teamspeler met een luisterend oor. Guillaume verkent alle uithoeken van zijn lichaam, zijn taal en het podium en schakelt daarbij voortdurend van ritme. Hij experimenteert gretig met theater en performance. Dat is zijn grote talent : hij geeft zich helemaal en bloeit in een veelvoud aan rollen, binnen de diversiteit en de complexiteit die eigen is aan theater. Hij weet zich te transformeren en anderen te verrassen, altijd op het scherp van de snee, zonder risico’s te schuwen. Hij kan plots toeslaan, en hárd.

Hij ontwikkelt bovendien een fascinerende persoonlijke schriftuur, die absurditeit en humor combineert met poëzie en emoties. Hij brengt zijn projecten met veel succes tot een goed einde.”

Guillaume Druez (PlayRight+ Prijs Dramatische kunst) & Ludovic Monnier (PlayRight+ Prijs Muziek )

Wat muziek betreft, viel de keuze van de jury Ludovic Monnier. Deze afgestudeerde gitarist eindigde ook als eerste in de publiekswedstrijd van Arts2 in juni 2017.

« Het traject van de Ludovic Monnier aan het Koninklijk Conservatorium van Bergen is een voorbeeld: een reis doorspekt met ontdekkingen, openheid en de ontwikkeling van een persoonlijke werkethiek, die hem toelieten om een echte artistieke zelfstandigheid te ontwikkelen. In juni vorig jaar ontdekte de jury geen student meer, maar een zelfbewuste,  bevlogen en gefocuste recital van een jonge muzikant, die je doet verlangen naar meer. We zijn zeer blij dat de Playright+ prijs een student kan belonen die hem absoluut verdient. We feliciteren meteen ook zijn leermeesters, die het talent doorgeven dat elke student nodig heeft: Odair Assad, die vandaag niet aanwezig kon zijn bij de prijsuitreiking, Françoise-Emmanuelle Denis en Magali Rischette. »

De awardronde van PlayRight+ voor 2017 is nog niet afgelopen, want binnenkort reiken we een prijs uit aan een afgestudeerde van de jazzafdeling aan het conservatorium van Brussel. Ook voor 2018 staan al een paar data ingepland. Interesse? Contacteer ons op