Acties op Europees niveau

Van een markt waarin muziek- en audiovisuele dragers voornamelijk « fysiek » zijn (cd, dvd, vinyl, enz.) schoof het uitzenden en de exploitatie van deze werken op naar een digitale markt. De regelgeving met betrekking tot auteursrecht en naburige rechten schoof op Europees niveau niet echt mee op.

De theorie

De principes met betrekking tot naburige rechten die toegepast worden in de fysieke wereld gelden ook voor de digitale. Als iemand dus naar muziek luistert of een film bekijkt via een legaal online platform, dan moeten daar auteursrechten en naburige rechten op betaald worden voor uitvoerende kunstenaars.

De uitvoerende kunstenaars (net als de auteurs en de producenten) die bijdragen aan de realisatie van een werk, worden dus in twee keer vergoed:

  • Eerst krijgen ze een verloning voor hun prestatie als uitvoerend kunstenaar.
  • Vervolgens hebben ze recht op een bijkomende vergoeding in de vorm van naburige rechten.

In principe genereert een artistieke prestatie als acteur, zanger en/of muzikant dus naburige rechten.

www.whenistream.eu

In de praktijk

In de praktijk ontvangen de meeste uitvoerende muzikanten voor een online-exploitatie maar een fractie van dit bedrag of zelfs helemaal niets. De meeste uitvoerende kunstenaars staan de rechten voor het gebruik van het werk waaraan ze bijdragen meteen af, in ruil voor een magere forfaitaire vergoeding. Zo gaat het in de sector maar al te vaak.

Bij gebrek aan een aangepast Europees kader voor de digitale markt, leggen webplatformen naar eigen goeddunken zomaar wat parameters vast die hen toelaten om de vergoeding die toekomt aan uitvoerende kunstenaars zelf te bepalen. Concreet doen ze een verdeling die geïnspireerd is op de verdelingsregels van collectieve beheersvennootschappen.

Netflix, Spotify en Deezer delen een deel van de inkomsten uit advertenties en de winst die gegenereerd wordt uit abonnementen met de producenten, en daarvoor baseren ze zich op het gebruik van de verschillende werken op hun platformen. Zo berekenen ze de waarde van elke titel, een methode die vergelijkbaar is met die van collectieve beheersmaatschappijen.

Belangrijk verschil: de uitvoerende kunstenaars vallen hierbij helemaal uit de boot en hebben geen enkele controle over de toegepaste regels.

AEPO ARTIS & Fair internet voor artiesten

AEPO-ARTIS (Association of European Performer Organisations) stelde een coalitie samen van alle Europese collectieve beheersvennootschappen. Doel? De rechten verdedigen van uitvoerende kunstenaars in het kader van de huidige modernisering van auteursrechten en naburige rechten.

AEPO ARTIS stelt voor dat uitvoerende kunstenaars automatisch recht hebben op een bijkomende vergoeding voor het gebruik van hun artistiek werk via diensten die video en muziek leveren op aanvraag.

Hoe? Door het invoeren van het recht op een billijke vergoeding voor de exploitatie via webplatformen, een principe dat al bestaat voor offlinegebruik.

De collectieve beheersvennootschappen, die gespecialiseerd zijn in de verwerking van grote hoeveelheden gegevens, zijn het best geplaatst om de informatie te verwerken van de gebruikers van online-exploitatie. Zij zijn dus de aangewezen partners om de taken uit te voeren met betrekking tot het berekenen en individueel verdelen van rechten onder artiesten.


sluiten

Log in Lid worden