PLAYRIGHT VERDEELT MEER DAN € 400.000 AAN INTERNATIONALE NABURIGE RECHTEN

PlayRight verdeelde vandaag internationale naburige rechten voor muziek en audiovisuele opnames onder haar aangesloten kunstenaars. De bedragen worden binnen de vijf werkdagen op hun rekening gestort.

Wat zijn internationale rechten?

Een artiest die zich aansluit bij PlayRight, kan ons in zijn contract een wereldwijd mandaat geven. Op basis van overeenkomsten met onze zusterorganisaties in het buitenland, krijgen we dan informatie over het gebruik van het repertoire van onze artiesten in meer dan 40 landen. Zo kunnen we ook internationaal de juiste vergoedingen innen.

De verdeling van de buitenlandse rechten verloopt volgens de verdelingsregels van de buitenlandse beheersvennootschappen in kwestie. PlayRight kijkt de kwaliteit van hun gegevens wel nauwgezet na en zorgt daarna voor de doorstorting van het berekende bedrag.

Waarop is deze verdeling gebaseerd?

Een verdeling van internationale rechten slaat op verschillende referentiejaren, voor zowel muziek- als voor audiovisuele opnames. Deze verdeling van internationale rechten omvat volgende territoria en referentiejaren:


PlayRight rekent, net zoals andere buitenlandse beheersvennootschappen, 5% operationele kosten door bij de doorstorting van internationale rechten die ze ontving na 1 december 2016.

In augustus 2018 volgt een tweede verdeling van rechten uit het buitenland. De verdelingskalender en deadlines kan je hier consulteren.

Nog vragen?

Neem contact op met je accountmanager of stuur een mail naar .  Check ook eens de lijst met vaak gestelde vragen hieronder:

Billijke vergoeding voor muzikanten en acteurs: Kris Peeters houdt voet bij stuk

Begin december 2017 lanceerden De Acteursgilde, FACIR, GALM, Union des Artistes en PlayRight samen een campagne over billijke vergoeding: Kris, artiesten werken ook. Deze campagne stelde de plannen van minister Kris Peeters, die bevoegd is voor auteurs- en naburige rechten, aan de kaak. Waar staan we nu, een paar weken later?

“Wij schrijven veel liever een song dan een brief aan een politicus.”

Zo opende Tom Kestens in oktober een artikel in De Morgen. In deze open brief richtte de muzikant zich tot Kris Peeters, de minister van Werk, Economie en Consumenten, die instaat voor intellectueel eigendom, en dus voor auteurs- en naburge rechten. Heel wat artiesten lieten sindsdien van zich horen…

Achtergrond

In het kader van de modernisering van de koninklijke besluiten in verband met de billijke vergoeding kregen we tijdens de zomer van 2017 informatie over een aantal wetsvoorstellen en wetsontwerpen. Deze plannen, die voorgesteld werden als voorlopige aanzetten, betekenden een regelrechte aanval op de vergoedingen die aan de basis liggen van de rechten voor uitvoerende kunstenaars en draaiden de klok fel terug. In overleg met de sectororganisaties werden een aantal prioriteiten vastgelegd, waaronder de dringende noodzaak om de uitvoerende kunstenaars te informeren en de plannen aan te klagen, die als doel hadden om:

  • vrije beroepen niet langer te laten betalen voor de billijke vergoeding, die ten goede komt aan muzikanten;
  • de billijke vergoeding voor acteurs af te schaffen;
  • de uitvoerende kunstenaars te passeren, zodat ze niet kunnen genieten van hun kabelrechten.

(Zie het volledige webdossier)

Kris, artiesten werken ook

De campagne Kris, artiesten werken ook, die voorgesteld werd op 7 december 2017, sensibiliseerde de artiesten voor deze wetsvoorstellen en -ontwerpen van het kabinet van de minister. Wat is er sindsdien gebeurd?

Billijke vergoeding - Kris,artiesten werken ook

Er volgden meerdere ontmoetingen, overlegmomenten en vergaderingen tussen de sectororganisaties en het kabinet van de minister en die gaan nog verder. Deze dialoog wordt aangehouden, maar Kris Peeters lijkt zijn plannen door te willen zetten, tot het bittere einde. Twee koninklijke besluiten over de billijke vergoeding verschenen op 29 december 2017 in het Belgisch Staatsblad.

KONINKLIJK BESLUIT VAN 17 DECEMBER 2017 OVER DE BILLIJKE VERGOEDING

  1. Sinds 1995 vecht PlayRight opdat uitvoerende kunstenaars ook, en in overeenstemming met de wet, kunnen genieten van de vergoeding die op dit moment geïnd wordt voor muziek op de werkplek. Die ging alleen naar de auteurs en de producenten van geluidswerken, een oud zeer dat eindelijk rechtgezet wordt met dit nieuwe koninklijke besluit.
    Maar het besluit voorziet geen overgangsperiode voor de beheersorganisaties om de huidige manier van werken uit te breiden en aan te passen voor een derde begunstigde. Dit leidt tot tegenstrijdigheden, zowel voor wie de vergoeding moet betalen als voor de beheersorganisaties die de bedragen innen.
  2. Een van de meer problematische aspecten van het koninklijke besluit gaat over de vrijstelling voor vrije beroepen. Tot  01/01/2018 moest een dokter, die muziek liet horen in zijn wachtzaal, een billijke vergoeding betalen van € 62,09. Die billijke vergoeding werd doorgestort als naburige rechten naar muziekproducenten en muzikanten, met een verdeelsleutel van 50/50. Sinds 1 januari 2018 moeten vrije beroepen deze billijke vergoeding niet meer betalen. Gevolg: een verlies aan rechten voor muzikanten en producenten, dat ingeschat wordt op één miljoen euro per jaar.
  3. Algemeen gesproken legt het kader van dit nieuwe koninklijke besluit voorwaarden en procedures op, die het erg moeilijk maken voor PlayRight (voor uitvoerende kunstenaars) en SIMIM (voor producenten) om snel en efficiënt te blijven innen en verdelen.

KONINKLIJK BESLUIT VAN 22/12/2017

Dit besluit maakt een onderscheid tussen fonogrammen (geluidswerken) en audiovisuele prestaties en vertraagt het invoeren van een billijke vergoeding voor acteurs.  Gevolgen:

  1. Voor de vierde keer stelt de minister de realisatie van een billijke vergoeding voor acteurs uit. Het geduld van de acteurs wordt eindeloos op de proef gesteld…
  2. Het onderscheid dat dit koninklijk besluit maakt, tussen muzikanten en acteurs, is allesbehalve onschuldig. Het laat de minister toe om een juridisch kader te creëren, dat in een tweede fase de billijke vergoeding voor acteurs helemaal afschaft.

Gewapend met twee nieuwe koninklijke besluiten, die de rechten van de artiesten nu écht aanvallen, volhardt Kris Peeters in de boosheid. De Acteursgilde, FACIR, GALM, Union des artistes en PlayRight blijven de minister ontmoeten. In februari een nieuwe aflevering, wordt vervolgd…

Op zoek naar lectuur?

17 DECEMBER 2017. – Koninklijk besluit betreffende de billijke vergoeding van de uitvoerende kunstenaars en producenten voor de openbare uitvoering van fonogrammen of bij uitzending van fonogrammen via de omroep

22 DECEMBER 2017. – Koninklijk besluit tot wijziging van het koninklijk besluit van 19 april 2014 tot bepaling van de inwerkingtreding van de wet van 19 april 2014 houdende de invoeging van boek XI “Intellectuele eigendom” in het Wetboek van economisch recht en houdende invoeging van bepalingen eigen aan boek XI in de boeken I, XV en XVII van hetzelfde Wetboek, en van de wet van 10 april 2014 houdende invoeging van de bepalingen die een aangelegenheid regelen als bedoeld in artikel 77 van de Grondwet, in boek XI “Intellectuele eigendom” van het Wetboek van economisch recht, houdende invoeging van een bepaling eigen aan boek XI in boek XVII van hetzelfde Wetboek, en tot wijziging van het Gerechtelijk Wetboek wat de organisatie van de hoven en rechtbanken betreffende vorderingen inzake intellectuele eigendomsrechten en inzake transparantie van het auteursrecht en de naburige rechten betreft

De verdelingskalender voor 2018 staat online!

Het programma voor 2018 ligt vast en PlayRight zal de volgende verdelingen uitvoeren:

 

Deadlines 2018: geef jullie prestaties aan vóór 31 december 2018, voor drie referentiejaren:

  • Audiovisueel: Geef je prestaties aan voor de referentiejaren 2011 & 2012.
  • Muziek: Geef je prestaties aan voor referentiejaar 2015.

Eind februari voeren we de eerstvolgende verdeling uit, van rechten voor aangesloten kunstenaars die PlayRight aangeduid hebben om hun rechten te innen in het buitenland. De kalender en de deadlines kan je hier raadplegen en op onze thuispagina.

Deze kalender is voorlopig en kan onderhevig zijn aan wijzigingen. In geval van wijzigingen brengt PlayRight jullie op de hoogte.

Naar een modernisering van collectief rechtenbeheer?

Na de jaarlijkse nieuwjaarsdrink, die door heel wat uitvoerende kunstenaars gesmaakt werd, blikt voorzitter van PlayRight Luc Gulinck terug op het voorbije jaar.

Als voorzitter van PlayRight heb ik me dikwijls geroepen, ja zelfs gedwongen gevoeld om op enigszins militante wijze een overheidsinstantie of twee, drie de mantel uit te vegen. Steevast omwille van hun gebrek aan daadkracht, inzicht of engagement in de tenuitvoerlegging of het wezen van de naburige rechten. Dat ga ik voor een keer niet doen. Of toch niet rechtstreeks. Het zal u dus verbazen dat de naam Kris Peeters slechts één maal zal vallen, en dan nog louter als opstapje naar een breder verhaal dat ik u ter overdenking wil meegeven.

Luc Gulinck, Voorzitter van PlayRight

Maar laat ik vooreerst toch ook even terugkijken op vorig jaar. Daar valt veel over te zeggen, omdat het voor onze sector in het algemeen weer zeer bewogen was. “Never a dull moment in het collectief beheer”, zeggen wij wel eens bij PlayRight; meer als aangename vaststelling dan als klacht. Wat ik alleszins tot mijn grote genoegen heb mogen ervaren in de laatste maanden van 2017 is dat wij er, door gezamenlijke inspanningen met de belangenorganisaties van artiesten aan Franstalige en Nederlandstalige kant (acteurs en muzikanten), in zijn geslaagd een momentum te creëren bij de mensen waarvoor we het allemaal doen: nooit eerder zagen we namelijk een dergelijke mobilisatie, een zodanig uitgesproken sense of urgency bij onze uitvoerende kunstenaars omtrent de voorliggende, kwalijke plannen van de minister die ik dus niet zou vernoemen. Ik durf zelfs zeggen dat het een uniek moment was in de vaderlandse geschiedenis van het entertainmentbedrijf: zij die mee de basisgrondstof leveren voor dat entertainment spraken zich luid en duidelijk uit met de boodschap dat hun rechten gerespecteerd moeten worden, en die boodschap werd door de buitenwacht op empathische wijze opgepikt en gedeeld. Ik ben oprecht trots dat we daar met PlayRight de basis voor hebben kunnen leggen.

Een van de vele strijdpunten aan de orde in dat afgelopen jaar, waren de plannen van de Belgische overheid om de billijke vergoeding te herijken. Daar valt veel over te zeggen. Iets opvallends dat we te horen kregen op onze laatste vergadering op het kabinet van de bevoegde minister die ik niet zou vernoemen, wil ik er toch even uitlichten. Beleid en administratie hadden het namelijk eenstemmig over een “Modernisering” – met hoofdletter M, zo rolde het uit de monden – van het kader van die billijke vergoeding. Is dat zo? Is dit nu de giant leap forward waarvoor een overheid zich op de borst mag kloppen? Ik meen van niet. Voor een echte modernisering van het rechtenkader van de creatieve krachten in muziek en audiovisueel is heel wat meer nodig: vooral moed en durf om de fundamenten van het systeem ten gronde te herzien en te herdenken. Wat bedoel ik daarmee?

Vooreerst dat de regeling van het nieuwe Koninklijk Besluit billijke vergoeding helemaal niet modern maar oubollig is, en zelfs asociaal. De digitale exploitatie van prestaties van uitvoerende kunstenaars valt er nog steeds buiten, er worden loopholes voor betalingsplichtigen in voorzien die onmiskenbaar negatieve impact zullen hebben, terwijl de socioculturele sector niet meer lijkt te zullen kunnen bogen op zijn aloude gunsttarieven. Alles samen wordt de regeling in se nog complexer dan ze al was, niet in het minst omwille van de legistieke onvolkomenheden en fouten waarvan het KB blijk geeft. Modern is dat niet, volgens ons.

Een waarlijk moderne visie op rechten en rechteninning kan volgens ons veel verder gaan, omvattender zijn én tegelijk eenvoudiger. Wij denken daar zelfs in alle bescheidenheid het recept voor te hebben. Een recept overigens dat – zo konden we bij diverse gelegenheden en in publicaties in binnen- en buitenland al vaststellen – ook in academische kringen ingang begint te vinden. Opdat auteurs- en naburige rechten weer voluit in het teken zouden staan van de leefbaarheid en duurzaamheid van carrières van makers en uitvoerders, is namelijk een grootscheepse paradigmaverschuiving nodig. De premisse moet simpelweg luiden dat wie gebruik maakt van artistieke content – voor commercieel gewin dan wel louter utilitair (en alles daar tussenin) – daar ook proportioneel, in relatie tot inkomsten of behaalde voordelen, moet voor betalen. Daarbij dient technologieneutraliteit het sturende principe zijn: ongeacht het businessmodel of de toegepaste techniek, exploitatie- of distributiewijze: de gebruiker betaalt een percentage van zijn omzet.

Dat principe kan worden toegepast op de all-you-can-eat-modellen van usual suspects als Spotify, Netflix, Deezer, Apple Music, maar ook op omroepen, kabeldistributeurs, digitale dienstenverstrekkers, diensten die opslag in de cloud leveren, enzovoort. Het kan gelden voor lineair aanbod, voor on demand-diensten en voor nog te ontwikkelen fenomenen. Geen discussies meer over het geslacht der engelen, die worden misbruikt om rechthebbenden te ontzeggen wat hen toekomt; zoals inzake directe injectie, publieke mededeling, de value gap, enzovoort. Wie content gebruikt, betaalt een percentage van zijn omzet (hoeveel dat moet zijn durf ik te denken, maar nog niet te opperen) aan de collectieve beheersorganisaties (al dan niet overkoepelend), die het onder de rechthebbenden verdelen. Daarbij moet onvermijdelijk het zo geconsacreerde exclusieve recht een andere, meer genuanceerde invulling krijgen: met andere woorden, meer het gehalte aannemen van een vergoedingsrecht. Dergelijk systeem zou door zijn eenvoud goed vallen bij gebruikers, uitermate transparant zijn voor zowel vergoedingsplichtigen als rechthebbenden, en aan consumenten een soort van fair trade-garantie bieden dat hun bijdrage ten goede komt aan zij die er recht op hebben. Alles samen zou de omwenteling tot een ingrijpende vereenvoudiging van het door de buitenwacht als ondoorzichtig en complex ervaren systeem leiden.

Langs die lijnen durven wij dromen. U kan dat utopisch vinden, maar we menen dat daarmee een gezond en duurzaam collectief beheer kan worden verankerd voor de lange termijn en voor generaties na ons. Daarvoor moeten we als sector ook durven onze achterhoedegevechten opzij zetten en verenigd de buitenwereld tegemoet treden. Dat inzicht wens ik u. We zullen onze ideeën ter zake met PlayRight vanaf nu alleszins uitdrukkelijk uitdragen, er discussies over aangaan en overheden mee bestoken. Opdat de ontzaglijke waarde die onze artiesten creëren voor de maatschappij weer voor een billijk stuk terugvloeit naar hen, en het niet langer bij uitstek de economische krachten zijn die er hun voordeel uit puren.

Luc Gulinck,

Voorzitter van PlayRight

Afscheid van met zonder woorden

Op maandag 22 januari werd in de Roma in Antwerpen de Belgische première gehouden van de documentaire ‘Michel, Acteur verliest de woorden.’ Een documentaire over acteur Michel Van Dousselaere die werd gerealiseerd met de steun van PlayRight+.

Michel Van Dousselaere

In 2014 wordt bij Michel progressieve afasie vastgesteld. De ziekte heeft zijn taalvermogen aangetast en het is duidelijk dat hij niet langer meer zal kunnen acteren. Maar, Michel kiest ervoor om zelf te kiezen hoe lang ‘niet langer’ nog zal duren en hij krijgt hierbij de steun van regisseur Ola Mafaalani die hem een rol geeft in het stuk Borgen. Met behulp van moderne technologie slaagt Michel er toch nog in deze laatste rol te vertolken.

Michel’s echtgenote Irma besluit om deze fase van zijn … van hun leven vast te leggen op film en samen met Patrick Minks bokst ze een pracht van een documentaire in elkaar. De documentaire toont Michel als mens, als vader, als grootvader, als patient, als partner, maar vooral als acteur. Een groot acteur die ondanks het verlies van zijn taal vecht voor zijn plaats op het podium, vecht voor zijn publiek.

Zelfs zonder woorden toont Michel zich een groot acteur. En dat werd duidelijk toen hij na afloop van de vertoning een minutenlange staande ovatie ontving van een overvolle Roma, voor het merendeel gevuld met collega-acteurs.

De documentaire zal binnenkort te zien zijn in de cinema en werd ook geselecteerd voor de komende editie van Docville in maart.

PlayRight Nieuwjaarsdrink – maandag 22 januari

We hebben het plezier u uit te nodigen op de PlayRight Nieuwjaarsdrink, die gehouden wordt op maandag 22 januari vanaf 19u in de Beursschouwburg (zilveren zaal + dakterras op de 5e verdieping).  We willen samen met u het glas heffen op een creatief nieuw jaar. We hopen dat het veelbelovend mag blijken voor de toekomst van de naburige rechten.

Bevestig uw aanwezigheid (1 of 2 personen) vóór woensdag 17  januari via

PlayRight kijkt uit  naar uw komst!

PlayRight+ beurs voor acteurs

Als filmmaker, wil je van iedere prent – hoe lang of hoe kort ook – een topwerk maken. Je hebt dan ook terecht de nodige artistieke verwachtingen. Van jezelf en ook van de mensen met wie je samenwerkt, inclusief de acteurs. Je film kan immers staan of vallen met een goede acteerprestatie.

En dat geldt zeker voor een kortfilm. Er is vaak geen budgettaire ruimte om een ruime cast te laten opdraaien. De kortfilm is per definitie ook te kort om veel personages te introduceren. Bij een kortfilm, draagt een acteur bijgevolg een grotere verantwoordelijkheid bij het vertolken van een personage. En dat geldt natuurlijk ook voor de stemacteurs in de vele korte animatiefilms.

Er komt veel bij kijken, hoe kort de film ook is. Het is het resultaat van een proces waarbij ook heel wat administratie komt kijken. Hoe verzamel je een budget ? Hoe kan je dat budget op een correcte manier besteden?

Daarom biedt PlayRight+ een ondersteuning aan onafhankelijke filmmakers die een correcte verloning van acteurs deel willen laten uitmaken van hun kortfilmproject. Dit door het toekennen van een Acteursbeurs.

Als filmmaker heb je toegang tot deze ondersteuning indien:

  • Je beroep doet op een acteur op basis van een arbeidsovereenkomst of een factuur opgesteld door een zelfstandig acteur en je hierbij de loonbarema’s van PC 227 respecteert.
  • Je bij PlayRight+ tijdig een volledige aanvraag indient.

Hoe dien ik mijn aanvraag in?

  • Een motivatiebrief waarin je het kortfilmproject uiteenzet en hier aan toevoegt:
    • een kopie van het scenario
    • een beknopt overzicht van het budget voor de kortfilm
    • een kopie van het contract aangeboden aan de acteur (of stemacteur igv animatie)
    • het cv van de acteur waar je de beurs voor aanvraagt
    • een overzicht van de volledige casting.
    • stuur deze documenten naar het volgende e-mailadres:

Wanneer dien ik mijn aanvraag in?

  • Je kan je aanvraag indienen voor 31 maart of 30 september.
  • Je aanvraag zal binnen de 60 dagen worden behandeld.

Waaruit bestaat de ondersteuning?

  • Bij een positieve beoordeling van jouw aanvraag, ondersteunt PlayRight+ jouw filmproject ten belope van 50% van de vergoeding van een acteur.
  • Er kan slechts 1 beurs per filmproject worden toegekend.
  • Je kan slechts 1 maal een acteursbeurs aanvragen.
  • Enkel fictieprojecten komen in aanmerkingen (geen documentaires).

Meer weten:  Wat is PlayRight+

 

De ploeg van PlayRight wenst je mooie feestdagen

De hele ploeg van PlayRight wenst je mooie feestdagen. Noteer alvast ook maandag 22 januari 2018 in je agenda, want dan organiseert PlayRight zijn nieuwjaarsdrink (we sturen jullie nog een save the date in januari).

Onze bureaus zijn gesloten van vrijdag 22 december tot en met maandag 1 januari 2018.

PlayRight verdeelt €2.9 miljoen aan naburige rechten voor audiovisueel werk (2010 & 2013)

PlayRight verdeelde € 2.9 miljoen aan naburige rechten, voor audiovisueel werk (2010 & 2013) dat verspreid werd in België. Wat de opnames die verspreid werden in 2010 betreft, gaat het om een afsluitende verdeling. Voor opnames verspreid in 2013 deden we een eerste verdeling.

Audiovisueel 2010 – Hou er rekening mee dat dit een afsluitende verdeling is van de rechten voor dit referentiejaar. Ze is dus definitief. Als (vertegenwoordiger van een) uitvoerend kunstenaar heb je nog tot zes maanden na de betaling de tijd om ons uw klachten over deze verdeling door te geven. In 2014 was er reeds een eerste verdeling en uitbetaling voor de rechten voor dit referentiejaar.Je rechten werden berekend op basis van het repertoire dat je aangaf voor 31 december 2016. Deze datum was de deadline om audiovisuele opnames aan te geven voor deze periode.

Audiovisueel 2013: Deze verdeling werd berekend op basis van de aangegeven repertoires in onze databank. Als je nog opnames wil aangeven voor deze periode, heb je nog tijd tot 31/12/2019.

 

Waar komen mijn naburige rechten voor een audiovisuele verdeling vandaan?

In tegenstelling tot wat gangbaar is voor muziek, liggen maar twee vergoedingen aan de basis van je rechten als acteur en/of muzikant in audiovisuele werken:

Ook al stelt PlayRight alles in het werk om meer naburige rechten voor audiovisuele werken te genereren (onder de vorm van kabelrechten, of ook een billijke vergoeding voor audiovisueel werk), zijn er in België veel minder vergoedingen voorzien voor audiovisuele werken dan voor muzikale werken. De twee verdelingen die PlayRight net uitvoerde komen dus van vergoedingen voor privékopie en leenrecht, voorbehouden voor uitvoerende kunstenaars die meewerkten aan audiovisuele opnames. Dit leverde € 2.5 miljoen voor de afsluiting van de rechten voor 2010 en € 383.000 voor de eerste verdeling van de rechten voor 2013.

Welke artistieke prestaties leveren rechten op voor een audiovisuele verdeling?

Zodra een uitvoerende kunstenaar een artistieke prestatie levert voor een audiovisueel werk, kan deze prestatie rechten genereren. Hiertoe behoren bijvoorbeeld ook dubbing en/of post-synchronisatie, of muzikale prestaties die deel uitmaken van een audiovisuele opname. Voor elke verdeling baseert PlayRight zich op de aangifte van het repertoire, elke kunstenaar moet zijn repertoire dus aangeven. Daarna linken we het aangegeven repertoire aan de speellijsten van televisiekanalen die zich tot een Belgisch publiek richten. Hou er rekening mee dat de gegevens die we binnenkrijgen (speellijsten van elke televisiezender) vaak onvolledig zijn. Je Account Manager moet zelf op zoek naar cruciale informatie, voor de aangiftes in overeenstemming gebracht kunnen worden met de speellijsten die we binnenkrijgen.

Hoe worden deze rechten verdeeld?

Aan elk audiovisueel werk wordt een bedrag aan rechten toegekend, in functie van de lengte en de kijkcijfers. Het globale bedrag dat toegekend is aan het werk, wordt vervolgens verdeeld onder de uitvoerende kunstenaars, op basis van de rol die ze speelden in deze opname (A: hoofdrol, B: bijrol, C: kleine rol).

Voor de finale verdeling van 2010, werd enkel rekening gehouden met televisiezenders waarvan de kijkcijfers hoger liggen dan 2.5%: 2BE, EEN, CANVAS/KETNET, CLUB RTL, La Une, La Deux, RTL TVI, VT4 en VTM.

Voor de eerste verdeling van 2013 werd een lijst bepaald door de Raad van Bestuur van de in overweging te nemen televisiezenders en het minimum aantal kijkers vereist voor een audiovisueel programma om in rekening te worden genomen. Deze lijst en dit minimum kunnen jaarlijks worden aangepast; ze worden gepubliceerd op de website van de vennootschap. Aan elk audiovisueel programma met een of meerdere artistieke prestaties kent PlayRight een gewicht toe, gebaseerd op de kijkcijfers en de duur van het werk. Het gewicht van elk geïdentificeerd audiovisueel werk zal bepalen hoeveel rechten uiteindelijk verdeeld kunnen worden onder de kunstenaars die meewerkten aan de opname.

Op basis van die parameters hebben we een eerste verdeling uitgevoerd voor programma’s van de volgende zenders: 2BE,Canvas, Club Rtl, EEN ; Ketnet, La deux, La une, Plug Rtl, RTL TVI, VIER, VIJF, Vitaya en VTM.

Omdat nog niet iedereen bij een eerste verdeling zijn aangiftes heeft gedaan, maakt PlayRight voor elk werk een virtuele casting. Dit laat toe om de rechten voor kunstenaars die hun aangifte misschien nog niet deden tijdelijk te bevriezen.

Heb je nog vragen met betrekking tot deze twee verdelingen? Aarzel dan niet om contact op te nemen met je Account Manager (hun gegevens staan in het linkerluik van je webportal, eens je ingelogd bent).

Dit was de laatste verdeling van het jaar 2017.

Kris, artiesten werken ook

De voorbije maanden heeft minister van Economie Kris Peeters een aantal nefaste en retroactieve plannen voorgesteld rond naburige rechten. Voor Belgische acteurs en muzikanten staat heel wat op het spel en het verlies aan rechten komt neer op meerdere tientallen miljoenen euro’s per jaar.

De organisaties die de artiesten vertegenwoordigen en uw beheersvennootschap hebben besloten om een campagne te voeren die uitlegt wat er allemaal op het spel staat en daarbij willen we het woord geven aan zij die in de eerste plaats getroffen worden: de acteurs en de muzikanten.

Daarom hebben we een website gewijd aan dit thema die jij, als uitvoerend kunstenaar, kan bekijken en makkelijk op jouw beurt kan delen onder je collega-muzikanten en -acteurs.

We houden je zeker op de hoogte van de verdere verwikkelingen met betrekking tot deze campagne, die hopelijk positief zal uitdraaien voor uitvoerende kunstenaars. We zijn er voor jullie om bijkomende inlichtingen te verschaffen.

De Acteursgilde, FACIR, GALM, Union des Artistes en PlayRight