Een naburig recht op streaming?

Op maandag 10 september hernam het Europees Parlement haar werkzaamheden. Eén van de punten op de agenda tijdens die eerste week is de felbesproken Richtlijn on Copyright in the Digital Single Market. Wat mogen we verwachten?

Vooraleer een richtlijn tot Europese wet wordt verklaard, moet de tekst ervan op het akkoord van alle Europese instellingen kunnen rekenen: de Commissie, de Raad én het Parlement. Het is pas wanneer elk van de drie een duidelijke positie kunnen innemen dat ze de zogenaamde ‘trilogues’ kunnen opstarten. Het voorstel zelf komt van de Commissie, dus hun positie kenden we reeds op september 2016. De Raad bereikte eind mei 2018 ook een akkoord. Het was enkel nog wachten op het Parlement.

Binnen het Parlement werd het voorstel van de richtlijn besproken door meerdere ‘werkgroepen’, ieder vanuit zijn eigen specialisatie. Het was de werkgroep juridische aangelegenheden (JURI) die in juli met een compromistekst naar het voltallige Parlement stapte en daar de goedkeuring vroeg om op basis van die tekst de onderhandelingen met de Raad en de Commissie te kunnen opstarten.

Maar die goedkeuring kregen ze niet. De Duitser Axel Voss, verantwoordelijk voor het opstellen van de compromistekst, kreeg geen meerderheid van het Parlement achter zich en werd het zomerreces ingestuurd met huiswerk.

Het Parlement stemde de compromistekst weg omdat die de tekst de vrijheid op het internet te fel zou beperken, een vrees die de lobby van enkele tech-giganten er bij meerdere Parlementleden goed had ingeprent. Maar het compromis betrof veel meer dan dat. Het bevatte ook regels die de uitvoerende kunstenaar (muzikant én acteur) rechtstreeks raken en meer bepaald diens positie binnen de steeds groter wordende online markt van video-on-demand en muziekstreaming. Wat dat betreft was het een vooruitgang ten aanzien van het voorstel van de Commissie. Het bood nog niet de garantie van bescherming waarop we gehoopt hadden, maar was een goede basis om een betere bescherming op het internet uit te bouwen. Daarom werd het ondersteund door PlayRight, haar collega-beheersvennootschappen in Europa, alsook de Europese federaties en gildes van muzikanten en acteurs.

Tijdens de zomermaanden heeft Axel Voss verder gewerkt aan een nieuwe compromistekst, die hij op 5 september indiende. Samen met onze partners in Europa hebben we kunnen vermijden dat de bepalingen die rechtstreeks de toekomst van onze muzikanten en acteurs betreffen verder werder aangepast. Morgen, op 12 september, krijgt het Parlement een tweede kans om het compromis goed te keuren en we hopen dan ook samen met jullie dat ze dit zal doen.

JOHAN HOOGEWIJS, COMPONIST & MUZIKANT OP AANVRAAG

De term ‘uitvoerende kunstenaars’ dekt heel wat ladingen en houdt niet op bij studiomuzikanten of filmacteurs. Wie zijn de leden van PlayRight? Johan Hoogewijs is aangesloten als opdrachtcomponist, hij is vooral actief in de audiovisuele sector. Zijn samenwerkingen laten hem toe om allerlei projecten met elkaar af te wisselen en omdat hij zijn muziek vaak zelf inspeelt levert ze ook naburige rechten op. Hoe word je muzikant-componist in opdracht?

Ik werk hoofdzakelijk voor film en televisie, voor theater en dans in mindere mate. Na zes of zeven jaar jingles voor Jan Hautekiet bij Studio Brussel, ben ik beginnen componeren voor fictieseries als Langs de kade, Niet voor publicatie, Heterdaad,… In Nederland mocht ik naast allerlei reeksen ook een zevental films maken, zoals Bloedbroeders van Arno Dierickx (2008) en Het leven uit een dag van Mark De Cloe (2008). Dankzij de tax shelter kwam ik intussen ook bij een aantal buitenlandse producties terecht, zoals Heute bin ich blond van Marc Rothemund in Duitsland (2013) en recent nog Le collier rouge van Jean Becker in Frankrijk (2018).

Wat doet een opdrachtcomponist en muzikant?

Wie me vraagt, kan me krijgen. Ik componeer zelden zonder specifiek doel, maar laat me graag leiden door de opdracht die ik krijg. Dat kan erg breed gaan, van piano of synthesizer tot meer klassiek repertoire. Een duidelijke signatuur zoals die van Wim Mertens heb ik niet, maar ik vind het net een rijkdom dat ik zoveel verschillende paletten aankan. Het resultaat is altijd nieuwe muziek, in samenspraak met de regisseur en de producer.

Hoe komen regisseurs bij jou terecht?

Als regisseur krijg je niet altijd de vrijheid van je producenten om zelf een team te kiezen. Voor cameramensen en monteurs vechten ze dan meestal wel. Wat overblijft zijn dan de componisten, de setbouwers,…

Op dat vlak is de tax shelter een zegen en een vloek. Een coproductie heeft soms alleen nog budget voor iemand met een bepaalde nationaliteit. Dat kan dan voor of tegen je werken. Tegenwoordig heb je zelfs gespecialiseerde firma’s die alleen maar taxshelterfondsen binnenhalen. Die gaan dan via aanspreekpunten als studio’s of de recent opgerichte Belgian Screen Composers Guild op zoek naar componisten.

Deelnemen aan competities is ook steeds meer schering en inslag. Sommige huizen bieden voor een demo wel een bepaalde som, maar vaak betekent dat ook werken zonder te weten of je betaald zal worden. Als je samen met honderd anderen meedoet aan een competitie voor een nieuwe Ketnetsong kunnen ze die natuurlijk moeilijk allemaal vergoeden. Intussen steek jij daar je tijd in en hebben zij zekerheid over het eindresultaat.

Wanneer hoorde je voor het eerst over naburige rechten als een mogelijke bron van inkomsten?

Midden de jaren negentig stelde Microcam me voor om lid te worden. Die organisatie is later opgegaan in Uradex, dat daarna omgevormd werd tot PlayRight. Toots Thielemans had me verteld dat hij bijvoorbeeld regelmatig geld kreeg voor spotjes die hij ooit opgenomen had in Zweden. Ik wist dus al dat ik naburige rechten kon claimen, omdat ik mijn muziek ook zelf inspeelde.

PlayRight beheert nu al jaren mijn dossier. In vergelijking met muziek loopt audiovisueel wat achter en er wordt niet in alle landen voor allebei geïnd. Ik hoor dat de zoektocht naar informatie ook moeizamer verloopt. Maar ik weet dat daaraan gewerkt wordt en dat de mensen van PlayRight veel inspanningen leveren. Dat zie ik ook aan de stijgende lijn van de bedragen die ik elk jaar krijg.

Er is een echt persoonlijke opvolging en daarom probeer ik anderen te motiveren om zich ook aan te sluiten. Muzikanten die schamper reageren omdat ze weer eens vijf euro kregen van PlayRight vind ik verschrikkelijk. PlayRight en SABAM zouden vandaag al veel verder staan als hun artiesten hen voluit zouden steunen.

Kan je leven van je muziek?

Ik heb geluk gehad. Ik heb altijd zeer weinig moeite moeten doen om de jobs te krijgen die ik gedaan heb. De telefoon rinkelde gewoon op de juiste momenten. Witse vond ik erg leuk, en tegelijk was het een succesvolle serie, die vaak heruitgezonden werd. Die financiële zekerheid liet me toe om ook minder evidente projecten aan te nemen. Zo leef ik toch al meer dan dertig jaar van mijn muziek, en niks anders.

Voor de nieuwe lichting is dat niet zo evident. Ook niet voor uitvoerende muzikanten en songschrijvers. Wat die online krijgen bij Spotify en andere streamingtoestanden is peanuts als je dat vergelijkt met wat artiesten vroeger verdienden.

Hebben streamingdiensten jouw leven veranderd?

Daar kom je alleen terecht via productiemaatschappijen. Je hebt een netwerk nodig, de juiste contacten en liefst iemand die je vertegenwoordigt. Bij Milan Records, een bekend platenlabel voor filmmuziek, bekijkt iemand nu voor mij of er na Le collier rouge nog meer mogelijkheden zijn op de Franse markt.

Bestaande series van mijn hand werden ook nog niet opgepikt door streamingdiensten. Het ging natuurlijk vaak om producties van de VRT, die zelf nooit veel moeite deed om haar series elders verkocht te krijgen. Nu series als Tabula Rasa buitenshuis gemaakt worden, door externe productiemaatschappijen, zie je dat wel veranderen.

Aan welk project zou je graag nog eens meewerken?

Mijn eigen ambities liggen niet zo hoog dat ik in Hollywood zou willen terechtkomen. In dat systeem zou ik ook niet gedijen. Maar elke goeie auteursfilm is welkom, of een knappe Scandinavische reeks, dat zou me wel liggen. En een grote epoquefilm waarin ik nogal breed kan uitpakken en waar de muziek ertoe doet, met een thema dat dan nog een carrière heeft naast de film. Dat lijkt me wel wat. Mijn idee voor een eigen liveproject, met vier jazzmuzikanten en beelden van Hans Op de Beeck, heb ik ook net weer opgepikt.

 

De RVA-jacht op de uitvoerende kunstenaar

Als uitvoerend kunstenaar heb je een groot risico dat je ergens tijdens je loopbaan beroep moet doen op een werkloosheidsuitkering. Om toegang te krijgen tot die werkloosheid houdt de RVA geen rekening met wat je ontvangt aan rechten, maar eens je bent ingeschreven worden je inkomsten uit rechten wél in rekening gebracht. Of beter gezegd in mindering.

Dat je geen sociale rechten opbouwt met inkomsten uit rechten, is verdedigbaar. Er worden immers ook geen sociale bijdragen betaald op deze roerende inkomsten. Maar, dat ze gebruikt worden om de sociale rechten die je elders opbouwt af te kalven, dat slaat natuurlijk nergens op.

En toch mag het. Op basis van het vernieuwde artikel 130 van het KB van 25 november 1991 mag de RVA sinds enkele jaren inkomsten uit rechten gebruiken als basis voor een herberekening van de uitkering. En ze maakt steeds vaker gebruik van die mogelijkheid, al is dat niet steeds op een correcte manier. Een greep uit het aanbod:

Een actrice valt na twintig jaar dienst zonder werk en schrijft zich in september in als werkzoekende. De naburige rechten die ze in de maanden voor haar werkloosheid heeft uitbetaald gekregen (en aangeeft) worden (begrijpelijk) niet in rekening genomen bij het bepalen of ze al dan niet toegang verkrijgt tot de werkloosheid. Op basis van haar loon verkrijgt ze een uitkering, maar in het daaropvolgende jaar wordt haar hele uitkering voor de maanden september tot december toch teruggevorderd omdat ze teveel aan rechten had ontvangen in het jaar dat ze ingeschreven was als werkzoekende.

Een muzikant vult het formulier C1-Artiest in en verklaart dat hij schat zo’n 350 euro aan rechten te zullen ontvangen in het komende jaar. Uiteindelijk ontvangt hij 2500 euro aan rechten en wordt hij gesanctioneerd als fraudeur. De 2500 euro gebruikt de RVA om een vermindering van zijn uitkering te berekenen. Nochtans ligt dit bedrag ver onder de grens van wat je op basis van artikel 130 aan rechten mag ontvangen.

….

PlayRight blijft voorstander van het zonder uitzondering en zonder beperking erkennen van het roerend karakter van de inkomsten uit auteursrechten en naburige rechten, zoals dat vandaag de dag wordt gedaan door de fiscus. Auteursrechten en naburige rechten hebben geen plaats in art.130 en dienen door de RVA verwerkt te worden als iedere andere roerende inkomst, namelijk niet!

Met het oog op een constructief overleg met de uitbetalingsinstellingen, de RVA én de bevoegde Minister, vraagt PlayRight aan haar aangeslotenen om melding te maken van beslissingen van de RVA waarbij rechten – uitbetaald door PlayRight of door derden – ertoe geleid hebben dat uitkeringen werden verminderd of zelfs ingetrokken.

Je kan dit doen door een kopie van de beslissing van de RVA te mailen naar .

 Art. 130

  • 1. Valt onder de toepassing van § 2, de werkloze die :
    1° op bijkomstige wijze een activiteit uitoefent binnen de voorwaarden bedoeld in [2artikel 48]2;
    2° een mandaat uitoefent in de zin van artikel 49, of een onvolledig pensioen ingevolge de uitoefening van dergelijk mandaat geniet;
    3° een prestatie geniet wegens een arbeidsongeschiktheid of een invaliditeit in de zin van artikel 61, § 3;
    4° een pensioen geniet in de zin van artikel 65, § 2;
    5° [2 …]2
    6° in de loop van het kalenderjaar inkomsten ontvang voortvloeiend uit de oefening van een scheppende of een vertolkende artistieke activiteit.
    § 2. (Het dagbedrag van de uitkering wordt verminderd met het gedeelte van het dagbedrag van het inkomen bedoeld in § 1 dat 10,18 EUR overschrijdt. Het aldus bekomen bedrag wordt afgerond tot de hogere of lagere cent naargelang het gedeelte van een cent al dan niet 0,5 bereikt. Het mag [2 in het geval bedoeld in § 1, 2°]2, niet minder bedragen dan 12 cent.)
    In het geval bedoeld in § 1, 1°, wordt rekening gehouden met het globale inkomen, met inbegrip van datgene wat verworven wordt op de dagen waarvoor een uitkering in mindering wordt gebracht of waarvoor geen uitkering wordt verleend.
    [1 In het geval bedoeld in § 1, 6°, wordt rekening gehouden met alle inkomens die rechtstreeks of onrechtstreeks voortvloeien uit de uitoefening van een artistieke activiteit, met uitzondering van het inkomen uit een statutaire tewerkstelling of het inkomen of een gedeelte ervan uit een activiteit die onderworpen is aan de sociale zekerheid van de loontrekkenden, wanneer inhoudingen voor de sociale zekerheid, met inbegrip van de sector werkloosheid, werden verricht op dit inkomen of op een deel ervan.]1
    Er wordt geen rekening gehouden met het inkomen voortvloeiend uit artistieke activiteiten die definitief beëindigd werden vóór het begin van een werkloosheidsperiode of reeds gedurende twee opeenvolgende kalenderjaren beëindigd werden.
    Het dagbedrag van het inkomen, bedoeld in § 1, wordt bekomen door het netto jaarinkomen te delen door 312. Wanneer het nochtans een activiteit betreft die niet in loondienst wordt uitgeoefend, wordt rekening gehouden met het netto belastbaar jaarinkomen.
    [3 Indien het inkomen een activiteit betreft beoogd in § 1, 1° of 6°, die pas in de loop van het jaar werd aangevat of die eindigt in de loop van het jaar, of indien het inkomen een andere prestatie betreft beoogd in § 1, 2° tot 4°, waarvan de werkloze begon te genieten in de loop van het jaar of waarvan hij ophield te genieten in de loop van het jaar, wordt het dagbedrag van het inkomen bekomen door het jaarinkomen bedoeld in het vorige lid te delen door een aantal dagen dat evenredig is aan de periode gedurende dewelke de activiteit werd uitgeoefend of gedurende dewelke de prestatie werd ontvangen.]3
    (Het in het eerste lid vermelde bedrag wordt gekoppeld aan de spilindex 103,14, geldend op 1 juni 1999 (basis 1996 = 100), volgens de regels bepaald in artikel 113.)
    § 3. In afwijking van § 2, eerste lid, wordt voor de werkloze, bedoeld in [1 artikel 48bis, § 3, tweede lid]1 , het dagbedrag van de uitkering verminderd met het dagbedrag van het inkomen.

 

PlayRight+ documentaire over Will Tura in première

PlayRight+ ondersteunde mee de realisatie van een documentaire over Will Tura. “Will Tura. Hoop doet leven” werd gemaakt door regisseur Dominique De Ruddere en Jean Kluger (die ook het leeuwenaandeel van Tura’s albums produceerde), met Jan Decleir als offscreen-verteller.

De film schetst voor het eerst een beeld van de persoonlijke kant van de artiest (ondertussen 77) aan de hand van privé foto- en videomateriaal. De film gaat in première op het Filmfestival van Oostende op zaterdag 8 september 2018.

Het Laatste Nieuws: artikel
Knack: artikel

Deadlines: geef uw repertoire aan voor 31 december 2018

 

Elk jaar legt PlayRight een deadline vast om uw repertoire aan te geven en ons zo in staat te stellen uw prestaties te identificeren op speellijsten in België en in het buitenland. Uw aangegeven repertoire dient dus als basis voor de rechten die PlayRight zal inzamelen, verwerken en verdelen.

PlayRight wil er graag op wijzen dat 31 december 2018 de uiterste deadline is om uw repertoire in te dienen:

  • voor de muziekopnames die uitgezonden, geëxploiteerd en/of verkocht werden in 2015,
  • voor de audiovisuele opnames die uitgezonden, geëxploiteerd en/of verkocht werden in 2011 en 2012.

HOE WERKT HET?

Voor de afsluitende verdelingen die volgend jaar doorgevoerd worden houden we rekening met de aangiftes zoals die ten laatste op 31 december 2018 zijn ingediend. Aangiftes na die datum worden niet meegenomen en zullen dus geen rechten genereren voor de betrokken referentiejaren.

Dit wil niet zeggen dat uw repertoire geen rechten meer kan genereren voor andere referentiejaren die nog openstaan. Alleen voor de referentiejaren die volgend jaar verdeeld worden is de deadline dan definitief voorbij (muziek: 2015, audiovisueel: 2011 & 2012). Vul uw repertoire daarom op tijd aan via uw onlineportal.

Wachtwoord vergeten? Geef op de thuispagina van uw portal uw e-mailadres in en klik op Ik ben mijn wachtwoord vergeten. U krijgt snel een e-mail met een uitnodiging om een nieuw wachtwoord aan te maken.

« Bijdragen aan te geven » ?

Eens ingelogd in uw webportal kunt u, in de linkerkolom, zien of er nog bijdragen aan te geven zijn. Vergeet niet dat de vervaldatum ook geldt voor deze bijdragen: er kan geen rekening mee gehouden worden en zolang ze niet aangegeven zijn, leveren ze geen rechten op.

TIPS!

  • Noteer dat de kantoren van PlayRight sluiten van 21 december 2018 tot en met 1 januari 2019. Tijdens die periode is uw account manager dus niet beschikbaar.
  • Geef opnames altijd zo snel mogelijk aan. Bekijkregelmatig het overzicht van alle verdeelrondes en deadlines op de thuispagina van onze website,
  • Geef uw bijdragen aan in een paar klikken met het « PlayList » menu,
  • In de PlayRight Portal vindt u het volledige overzicht van wat u (en/of uw vertegenwoordiger) tot nu toe hebben aangegeven.

PLAYRIGHT IS GESLOTEN OP Woensdag 15 AUGUSTUS

PlayRight is vandaag gesloten. Donderdag staan we terug tot jullie dienst!

14.000 aangesloten artiesten!

PlayRight telt meer dan 14.000 aangesloten artiesten!

Word je de volgende? Het is langs hier.

 

PLAYRIGHT VERDEELT MEER DAN € 300.000 AAN NABURIGE RECHTEN UIT HET BUITENLAND

PlayRight verdeelde vandaag internationale naburige rechten voor muziek en audiovisuele opnames onder haar aangesloten kunstenaars.

Wat zijn internationale rechten?

Een artiest die zich aansluit bij PlayRight, kan ons in zijn contract een wereldwijd mandaat geven. Op basis van overeenkomsten met onze zusterorganisaties in het buitenland, zamelen we dan informatie in over het gebruik van het repertoire van onze artiesten in meer dan 40 landen. Zo kunnen we ook internationaal de juiste vergoedingen claimen.

De verdeling van de buitenlandse rechten verloopt volgens de verdelingsregels van de buitenlandse beheersvennootschappen in kwestie. PlayRight kijkt de kwaliteit van hun gegevens wel nauwgezet na en zorgt daarna voor de doorstorting van het berekende bedrag.

Waarop is deze verdeling gebaseerd?

Een verdeling van internationale rechten slaat op verschillende referentiejaren, voor zowel muziek- als voor audiovisuele opnames. Deze verdeling van internationale rechten omvat volgende territoria en referentiejaren:

PlayRight rekent, net zoals andere buitenlandse beheersvennootschappen, 5% operationele kosten door bij de doorstorting van internationale rechten die ze ontving na 1 december 2016.

In februari 2018 verdeelde PlayRight al een eerste schijf van € 403.000 aan rechten uit het buitenland.

Nog vragen?

Neem contact op met je accountmanager of stuur een mail naar .  Check ook eens de lijst met vaak gestelde vragen hieronder:

Europees auteursrecht en internet

Luc Gulinck is voorzitter van PlayRight, de Belgische vennootschap voor het collectief beheer van naburige rechten van uitvoerende kunstenaars (acteurs en muzikanten)

In De Standaard van 7 juli ll. verscheen een stuk van Dominique Deckmyn over het debat rond de Europese regelgeving op het vlak van auteursrecht op het internet. Daarin stelt hij dat de artiesten zich niet hebben laten horen in de discussie. Internationale organisaties en belangengroeperingen van auteurs en uitvoerende kunstenaars als GESAC, AEPO-ARTIS en IAO vragen nochtans al lang aandacht voor deze urgente kwestie. Ze lieten in de aanloop naar de stemming in het Europese Parlement en daarna luid en duidelijk, in de media en elders, hun ongenoegen blijken over de vertekening van de inzet van het debat. Ook in Vlaanderen lieten GALM (Genootschap Artiesten Lichte Muziek), bij monde van zijn voorzitter Tom Kestens, naast onder meer Koen Wauters en Alex Callier zich horen in aanloop naar het debat.

Google en consoorten wisten die stemmen echter vakkundig te neutraliseren. Dankzij doorgedreven lobbywerk, maar ook dankzij slinkse verleiding van de goegemeente: door hier een paar honderdduizend euro te schenken aan een project van ontheemde kansarme mensen en daar een appje te ontwikkelen waarmee je medische data in bulk kunt analyseren, kopen ze zich al jaren pseudohumanitair krediet. Dat wordt aangesproken wanneer bepaalde initiatieven of ontwikkelingen hun zakenmodel bedreigen. Publieke opinie, beleidsmakers en academici worden op die manier ‘gekocht’ zonder dat ze er zelf erg in hebben.

Los daarvan valt op de evaluatie van de kwestie door Dominique Deckmyn niets af te dingen. Het ging bij de stemming in het Europees Parlement inderdaad helemaal niet om de redding van het internet en het afwentelen van censuur – dat was de ‘framing’ die internetactivisten en bepaalde politici er op hysterische wijze van hebben gemaakt. Het is het discours waar ook piratenpartijen aller landen zich van bedienen: de foute aanname als zou auteursrecht een instrument zijn dat de vrije meningsuiting inperkt. Hoe kan het verspreiden van een muziek- of een audiovisueel werk neerkomen op het vertolken van een mening? Als daaruit al een mening naar voren zou komen, dan toch die van de auteur, en niet die van de verspreider?

Concreet: wie met zijn smartphone opnames van zijn of haar jolige koter de wereld in wil sturen, mag dat vandaag ongehinderd doen. Niets in de teksten die werden weggestemd, had daar ook maar een zier aan veranderd. Mocht het ukje zijn gestuiter evenwel op de tonen van een streepje Prince verrichten, dan zouden volgens die ontwerpbepalingen YouTube en soortgenoten (dus niet de uploader van het filmpje) de rechthebbenden moeten betalen. Wat zou daar in ‘s hemelsnaam mis mee zijn, als je weet wat de geviseerde platformen dagelijks aan waarde gecreëerd door artiesten voor zichzelf binnenhalen? De weggestemde artikelen zouden het evenmin onmogelijk gemaakt hebben om je te uiten als volbloed communist en de gemeenschappelijke eigendom van productiemiddelen te propageren. Als je die boodschap op je Facebookpagin zou opleuken met het Beatles-nummer Revolution, tja, dan zou het winkeltje van Zuckerberg daar een fractie van een cent aan uitvoerders en auteurs voor moeten uitvorken. Et alors?

Anneleen Van Bossuyt (Europees Parlementslid van N-VA) argumenteerde dat de Europese plannen onlineplatformen zouden verplichten een duur systeem te installeren om alle geüploade content voortdurend te monitoren en te filteren. Dat zou een obstakel zijn voor inlandse kmo’s die de YouTubes of Googles van deze wereld willen uitdagen met eigen diensten. Laten we dat argument eens simpelweg omkeren: waarom die technologie niet annexeren? Maak er open source van zodat iedereen ze gratis kan gebruiken – als onteigening kan en mag voor auteurs en uitvoerende kunstenaars, waarom dan niet voor de moguls van het internet?

Dat gezegd zijnde: er is een ei van Columbus dat alle bezorgdheden rond censuur en vrije informatieverspreiding in deze materie kan ontmijnen. Een simpele oplossing, helder in haar eenvoud maar jammer genoeg amper in het debat of in de verslaggeving daarover aan bod gekomen. Ze kan als volgt worden samengevat: laat iedereen die gebruikmaakt van artistieke content – voor commercieel gewin dan wel louter belangeloos – daarvoor een vergoeding betalen in relatie tot gegenereerde inkomsten of behaalde voordelen. Grootgebruikers (en dus, ook hier, niet de consument of de uploader) betalen dan een percentage van hun omzet, ongeacht hun businessmodel, exploitatie- of distributiewijze, aan rechthebbenden. Geen filters of Content ID-systemen meer nodig; een verplichte licentie (zo heet dat in auteursrechtelijk jargon) zorgt vanzelf voor een werkzame manier van vergoeding van de creatieve krachten en de industrie die hen schraagt.

De geschetste premisse kun je toepassen op de all-you-can-eat-modellen van platformen als Spotify, Netflix, Deezer, Apple Music, maar ook op omroepen, kabeldistributeurs, digitale dienstenverstrekkers, diensten die opslag in de cloud leveren, enzovoort. Ze kan gelden voor het lineaire aanbod, voor on demand-diensten en voor in de toekomst te ontwikkelen, vandaag nog onbekende exploitatiewijzen. Technologieneutraliteit moet het kernwoord zijn: welke technische middelen er ook voor de exploitatie van de artistieke content worden ingezet, er gaat altijd een percentage van de omzet naar de geëigende collectieve beheersorganisaties van rechthebbenden, die de gelden verder onder hun leden verdelen.

Zo’n systeem zou door zijn bevattelijke eenvoud goed vallen bij gebruikers en vergoedingsplichtigen. Vandaag verdwalen ze in ondoorzichtige en als te complex ervaren regelgeving. Het zou consumenten daarnaast een soort van fair trade-garantie bieden: de zekerheid dat hun betalingen rechtstreeks ten goede komen aan diegenen voor wie ze zijn bedoeld. Op die manier zou de ontzaglijke waarde die onze artiesten creëren voor de maatschappij voor een billijk stuk naar henzelf terugvloeien, en niet langer in eerste instantie naar de economische krachten die er hun commercieel voordeel mee doen.

Luc Gulinck is voorzitter van PlayRight, de Belgische vennootschap voor het collectief beheer van naburige rechten van uitvoerende kunstenaars (acteurs en muzikanten)

Klaar voor je aangifte? Start, de PlayList 2017 staat online

PlayRight heeft de PlayList voor referentiejaar 2017 klaargezet in je onlineportal.

Om je rechten voor het Belgische grondgebied te berekenen voor wat muziekopnames betreft, gebruikt PlayRight twee parameters: de speellijsten van niet-afgesloten referentiejaren van de Belgische radio’s en de verkooplijsten van Ultratop. Het zijn die speellijsten die je voortaan via de PlayRight portal in je onlinedossier kan terugvinden, gerangschikt per referentiejaar (2015,2016 & 2017). Meer info over het PlayList-menu

Deadline voor je AANGIFTES:
31 december 2018

Tot  31/12/2018  kan je:

  • je audiovisueel werk aangeven voor de referentiejaren 2011 & 2012,
  • en je muziekopnames voor het referentiejaar 2015.

BELANGRIJK : Het maakt niet uit van wanneer je opname dateert (zo lang die niet meer dan 70 jaar oud is). Weet dat een prestatie rechten kan blijven genereren, tot lang na het eerste jaar van uitzending. Bovendien kunnen we, als je je repertoire aangeeft, ook rechten voor je gaan innen in het buitenland.

KLAAR VOOR DE START…

Je kan je bijdragen al in een paar klikken aangeven, op basis van de speellijsten die PlayRight als parameter hanteert voor het Belgisch grondgebied. Log daarvoor in op je onlineportal en klik op het menu PlayList. Hou er rekening mee dat dit instrument bedoeld is voor de aangifte van muziekopnames.